07 September 2012

ಮಂಡೂಕೋಪಖ್ಯಾನ

Nyctibatrachus ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ ಡಾ. ಕೆ.ವಿ. ಗುರುರಾಜ್

“ಕಪ್ಪೆ ಕಪ್ಪೆ ಕಾಸು ಕೊಡ್ತೀನಿ, ನೀರ್ ಕೊಡ್ತಿಯಾ...” ಸ್ಲೇಟ್ ಮೇಲೆ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಪೂರ್ಣ ಹಸ್ತಗಳನ್ನು ತುಸು ಗೂನಾಗಿಸಿ (ಕಪ್ಪೆಯಂತೆ ಮಾಡಿ) ಇಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು, ಮುಖವರಳಿಸಿಕೊಂಡು ಜಪಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೆ. ನಾಲ್ಕೈದು ಪುರಶ್ಚರಣದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಿಯಾದಂತೆ ಸ್ಲೇಟಿನ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿದ ಪಸೆಯಲ್ಲಿ (ಇವರದೇ ಅಂಗೈಯ ಹಬೆ) ಸ್ಲೇಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೇ ಬರಹಗಳನ್ನು ಚಂದಕ್ಕೆ ಒರೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. (ಇಂದು ಬಿಡಿ, ಹಲಗೆ ಬಳಪವ ಪಿಡಿಯದಗ್ಗಳಿಕೆಯವರೇ ಎಲ್ಲ) ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಹಾಗಲ್ಲ “ಪಸೆ ಎಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಆಕರ್ಷಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಬಾಯಿಯಿಂದ ನಾವು ನೀರು ಕುಡಿದಂತೇ ಕೆಲವು ಜಾತಿಯ ಕಪ್ಪೆಗಳಂತು ತೊಡೆಯ ತಳದ ಚರ್ಮದಿಂದಲೂ ನೀರನ್ನು ದೇಹವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಡಾ| ಕೆ.ವಿ. ಗುರುರಾಜ್. ಅವರ ಎರಡು ದಿನಗಳ (ಆಗಸ್ಟ್ ೨೫, ೨೬) ಕಪ್ಪೆ ಕಮ್ಮಟದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿವು ಮೂಡಿತು. ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಳೆದಿಟ್ಟ ತಟ್ಟೆಗಳ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ತಟ್ಟೆಯ ಪಸೆಗೋ ಲೋಟದ ಹಸಿಗೋ ವರ್ಷದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಿಶಾಚರಿ ಕಪ್ಪೆಗಳು ನಿಯತವಾಗಿ ಬಂದು ಕುಳಿತು ‘ನಿದ್ರೆ’ಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಲವು ಮನೆ ಗೋಡೆಯ ಯಾವುದೋ ಒಳ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ (ನಮಗರಿವಾಗದ ತೇವಾಂಶ ಗುರುತಿಸಿ) ಧ್ಯಾನಸ್ಥವಾಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದೂ ಇತ್ತು. ಇವು ಕೇವಲ ಗಲೀಜು ಮಾಡಲು ವಕ್ಕರಿಸುವವಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರಿವಿನ ದೀಪವೂ ಝಗ್ಗೆಂದಿತು! (ಅದೊಂದು ಶುಭ ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ದೇವಕಿ ಲೋಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಂಥಾ ಒಂದು ‘ಪುಟ್ಟಪ್ಪ’ನನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ ಹಾಕಿ ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಳು. ನಾನು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಬಾಯಿಗಿಟ್ಟದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾಫಿ ಕೆಫೆಡೇಯ ಲಭ್ಯ ನೂರಾ ಒಂದು ಕಾಫಿ ವೈವಿಧ್ಯದ ಮೇಲಿನೊಂದು ಹೊಸ ರುಚಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯ್ತು!) ಹೊಸ ಅರಿವಿನ ಬೆಳಕಿನ ಮೂಲ - ಯಾರೀ ಕಪ್ಪೆ-ಪಂಡಿತ? ಏನೀ ಕಪ್ಪೆ-ಕಮ್ಮಟ?


ಡಾ. ಕೆ.ವಿ ಗುರುರಾಜ್ ಸುತ್ತುವರಿದ ಶಿಬಿರಾರ್ಥಿಗಳು
ಕೋಟಂಬೈಲು ವಾಸುದೇವ ಗುರುರಾಜ ಅಥವಾ ಡಾ| ಕೆ.ವಿ. ಗುರುರಾಜ ಇನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಿದ್ದರೆ ಕೆವಿಜಿ, ಇವರ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ನೆಲೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ. ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿಯಲ್ಲೇ ಇವರು ಸೀಬೀಜೆಡ್ ಐಚ್ಛಿಕಗಳನ್ನೇ (ರಸಾಯನ, ಸಸ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಶಾಸ್ತ್ರ) ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ನಾತಕರಾದರು. ಮುಂದೆ ಕುವೆಂಪು ವಿವಿನಿಲಯದಿಂದ ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆದರೂ ತದಂಗವಾದ ಪ್ರೌಢ ಪ್ರಬಂಧಕ್ಕೆ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ವಿಷಯ ಕಪ್ಪೆ. ಮುಂದುವರಿದು ಸಂಶೋಧನಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ನೋಂದಾಯಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿ ಇವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗೆ ಇವರಿಗೆ ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಹವ್ಯಾಸವಾದ ಪಕ್ಷಿವೀಕ್ಷಣೆಯ ಪರಿಚಯವಿತ್ತಂತೆ. ಸಹಜವಾಗಿ ಅವರು ಪಕ್ಷಿ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಸೂಚಿಸಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರೂ ಇವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಕಪ್ಪೆಯನ್ನೇ (ನಿಕ್ಟಿ ಬಾಕ್ಟಕಸ್ ಕರ್ನಾಟಕೆನ್ಸಿಸ್ - ನಿಶಾಚರ ಜಾತಿಯ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿವರಣೆ ಸಹಿತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಖ್ಯಾತಿ ಇವರದೇ).

ಅಸ್ಥಿರತೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಗಾದೆಯೇನೋ ‘ಕಪ್ಪೆ ತೂಗಿದ ಹಾಗೆ’ ಎಂದರೂ ಕೆವಿಜಿಯ ಹಕ್ಕಿಯಿಂದ ಕಪ್ಪೆಗೆ ಕುಪ್ಪಳಿಕೆ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ ನಡೆಯಲ್ಲ. ಇವರು ‘ಯೋಗ್ಯತೆ’ಯ ಬಲದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆ ಸೇರಿ ಪಾಠಪಟ್ಟಿಯಗುಂಟ ಓಡುವ ರೈಲಾಗಬಹುದಿತ್ತು. ಬದಲು, ಇಂಡಿಯನ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸ್‌ನ ಬೆಂಗಳೂರು ಶಾಖೆಯನ್ನು ಸಂಶೋಧನಾ ಆಸಕ್ತಿಯಲ್ಲೇ ಆಯ್ದುಕೊಂಡರು. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ (ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಶರಾವತಿ ಕೊಳ್ಳ) ಕಪ್ಪೆಗಳ ಅಧ್ಯಯನದ ಮೂಲಕವೇ ಪರಿಸರ ಛಿದ್ರೀಕರಣದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಇವರು ಗಾಢವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಆರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಂತೂ ಮನೆ, ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳಿಗೆ ಭೇದವೆಣಿಸದೇ ಕಪ್ಪೆ ಇವರನ್ನಾವರಿಸಿತ್ತಂತೆ. ಅದಕ್ಕವರೇ ಕೊಡುವ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮೊದಲೊಂದು ಉಪಕಥೆ.

ಅದ್ಯಾರೋ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಲು ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟಿತ ಕಪ್ಪೆ ಇಟ್ಟು, ಏನೋ ಓದಿಕೊಂಡಿದ್ದನಂತೆ. ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಾ ಸಹಾಯಕ ಬಿಸಿ ಬೋಂಡಾ ಕಾಫಿ ಇಟ್ಟು ಹೋದನಂತೆ. ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಕಾಫಿ ಹೀರಿ ಮುಗಿಸುವುದರೊಳಗೆ ಓದು ಮುಗಿದಿತ್ತಂತೆ. ಕೈ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ಕತ್ತರಿ ಹಿಡಿಯುವಾಗ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಬೋಂಡಾ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತಂತೆ! ಕೆವಿಜಿ ತನ್ಮಯತೆಯ ತೀವ್ರತೆ ಹೀಗೇ ಇದ್ದಿರಬೇಕೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಈಗ ಅವರೇ ಹೇಳಿದ ಘಟನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖ ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಲ್ಲ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆಯಾಳದಲ್ಲಿ ಇವರು ಎದ್ದು ಕುಳಿತು ಸಹಾಯಕನ ಬಳಿ ದೂರಿಕೊಂಡರಂತೆ “ಇದೇನು, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕಪ್ಪೆ.” ಸರ್ವಂ ಮಂಡೂಕಮಯಂ ಜಗತ್!

ಕೆವಿಜಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಾಧನೆಗಳ ವಿವರಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಪ್ರಬಂಧದ ಶೈಲಿಗೆ ಒಲಿಸುವ ಸಾಹಸ ನಾನು ಮಾಡಲಾರೆ. ಬದಲು ಅವನ್ನು ನೀವೇ ಅವಶ್ಯ ಅವರ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಚಿಟಿಕೆ ಹೊಡೆಯಿರಿ. www.gururajakv.net ಮುಂದುವರಿದು ಅಲ್ಲೇ ಅವರ ಜಾಲತಾಣ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸ್ಲೈಡ್ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳ ಮೂಲಕ ಕಪ್ಪೆ ಪಾಠದ ಚಂದವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ಕೆವಿಜಿ ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅದೇ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ, ತುಸು ಭಿನ್ನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ (ನಗರ ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಯೋಜನೆ) ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕಪ್ಪೆಯ ಬೆನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲವೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಈಗಷ್ಟೇ ಇವರದೊಂದು ಪುಸ್ತಕ - Pictorial guide to Frogs & Toads of the Western Ghats ಕೂಡಾ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪರಿಚಯಕ್ಕೆ ಗೆಳೆಯ ಕೃಶಿಯ ಜಾಲತಾಣ ನೋಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಚಿಟಿಕೆ ಹೊಡೆಯಿರಿ.

ಚಿಟ್ಟೆಗಳು
ಕಪ್ಪೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಶಾಚರಿಗಳು. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮಂಡೂಕ ಧ್ಯಾನವೂ ಪ್ರತೀ ಸಂಜೆ ಭಂಗವಾಗಿ, ಮುಂಜಾನೆ ಮತ್ತದೇ ಕಪ್ಪೆ, ಅದೇ ಜಾಗವೆಂದು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಚೊಕ್ಕಟ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇಂಥವನ್ನು ಕಳೆದು ಒಗೆಯುವಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅದು ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದೇವಕಿಯೂ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಎರಡು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ (ತಧಿಂಗಿಣ ತೋಂ, ತಧಿಂಗಿಣ ತೋಂ) ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ತೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ, ವಿರಾಮದಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ, ದೂರ ಎಸೆದದ್ದಿತ್ತು. (ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಹಿಡಿಸೂಡಿ ಪೆಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟು ತೆಂಗಿನಗುಂಡಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಇತ್ತು!) ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಮರುಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತದೇ ಕಪ್ಪೆ ಮತ್ತದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಜರ್! ನೆನಪು ಬುದ್ಧಿಯ ಅಂಗ. ನಾವು ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತರು, ಜೀವವಿಕಾಸ ಪಥದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ಹಿಂದಿನ ಬಹುತೇಕ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ‘ಬುದ್ಧಿ’ಯಿಲ್ಲದವು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಹಾಗಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಮೀರಿದ ಸ್ಥಿತಿ - ಅಂತಃಬೋಧೆ, ಇರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವದಕ್ಕೆ ಖಂಡಾಂತರ ಪಯಣಿಸುವ ಹಕ್ಕಿ, ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನೇ ನೀಗಿಕೊಂಡು ವಲಸೆ ಹೋಗುವ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ ಧಾರಾಳ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಕಪ್ಪೆಗಳೂ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಸಣ್ಣ ಸಾಕ್ಷಿ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕೇವಲ ೨೦೦,೦೦೦ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಯದ ನಾವು, ೨೧೦,೦೦೦,೦೦೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಯದ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಪರಿಚಯವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದೇ ಮೊನ್ನೆ ಈ ಕಮ್ಮಟ ನಡೆಸಿದೆವು.

ಇನ್ಫೊಸಿಸ್ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಗಣಕದ ಇಲಿಬಾಲ ಹಿಡಿದ ಯುವ ಬಳಗದ ಎರಡು ಮೂರು ಜನಕ್ಕೆ ಅದ್ಯಾವ ಮಾಯೆಯಲ್ಲೋ ಈ ಕಪ್ಪೆ ಬಾಲ ಹಿಡಿಯುವ ಬುದ್ಧಿ ಬಂತು. ಜಾಲಾಡಿ ಕೆವಿಜಿಯನ್ನು ಮೊದಲು ಬಲೆಗೆ ಹಾಕಿದರು. ಮತ್ತೆ ಈ ವಲಯದ ವನ್ಯಪ್ರೇಮೀ ಬಳಗದ ಅಘೋಷಿತ ನಾಯಕ, ಗೆಳೆಯ - ನಿರೇನ್ ಜೈನ್ ಸೂಚನೆಯ ಮೇರೆಗೆ ತಂಡ ಕಟ್ಟಲು ಮುಂದಾದರು. ದೀಪಿಕಾ (ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಅನ್ನಿ!) ನನಗೂ ಚರವಾಣಿಸಿದರು, “ಕುದುರೆಮುಖ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪೆ ಕಮ್ಮಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ತಲಾ ಖರ್ಚು ಸುಮಾರು ಎರಡು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ. ನೀವು ಬರ್ತೀರಾ?” ಎಸೆದ ದುಡ್ಡಿಗೆ ಅಬ್ಬರದ ಸವಲತ್ತು, ರಂಗುರಂಗಿನ ಪಾಠಪಟ್ಟಿ ತೋರಿ, ಕೊನೆಗೆ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಕೊಡುವ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಇಂದು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇವೆ. ಅವಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿನ ನಿಜ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಏನೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ನನ್ನ ಹದದ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಹಾವು, ಹಕ್ಕಿ, ಚಿಟ್ಟೆ, ಜೇಡ, ಇರುವೆ, ಹುಲಿ, ಆನೆಯೇ ಮುಂತಾದವಲ್ಲದೆ ಅಸಂಖ್ಯ ಸಸ್ಯ ವೈವಿಧ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ನುರಿತ, ಅಧ್ಯಯನ ಎಂದೂ ಮುಗಿಸದ ಹಲವರ ಆತ್ಮೀಯವಾದ ಪರಿಚಯ, ಒಡನಾಟ ನನಗಿದೆ. ಅವೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನವನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದೂ ನಿಜ. ಆದರೆ ವಿವರಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಯೋಗ್ಯತೆ ನನ್ನದು. ಮತ್ತೆ ಕುದುರೆಮುಖ ವನ್ಯವಲಯ ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ವೆಚ್ಚ ಒಂದನ್ನೇ ನೆಪ ಮಾಡಿ ದೀಪಿಕಾಳಿಗೆ “ಇಲ್ಲ”, ಎಂದೇ ಉತ್ತರಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ.

ವನಧಾಮಗಳು ಪ್ರಾಣಿಸಂಗ್ರಹಾಲಯಗಳ ವಿಸ್ತೃತ ರೂಪ ಎಂಬ ಅತಿರೇಕಕ್ಕೆ ದೇಶದ ಪರಮೋಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಈಚೆಗೆ ಬಲವಾದ ತಡೆಗೋಡೆ ಕಟ್ಟಿತು. ಕ್ಷಣಿಕ ಲಾಭದ ಗುರಿಯಿಟ್ಟ ಅಸ್ಥಿರ ಸರಕಾರ, ಔಚಿತ್ಯ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಗೆ ಎರವಾಗಿ ದುಡ್ಡೊಂದನ್ನೇ ಲಕ್ಷ್ಯಿಸುವ ಪ್ರವಾಸೋದ್ದಿಮೆ, ‘ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ’ದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸದಾ ‘ಬಾಧ್ಯತೆ’ಯ ಕಡಿವಾಣ ಕಳಚಿಯೇ ಅನುಭವಿಸಲು ಬಯಸುವ ಜನ ಸೇರಿ ಗೋಡೆಗೆ ಲಗ್ಗೆ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಮಾತು, ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದ ವನ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ಉಲ್ಲಾಸ ಕಾರಂತರಂತವರು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನಿಷೇಧಾಜ್ಞೆ ಬೆಂಬಲಿಸಿ, ಅದರ ಆಶಯದೆಡೆಗೆ ವಿವೇಚನೆಯ ಕೈಕಂಬ ಕೊಟ್ಟದ್ದೂ  ಕಾಣುತ್ತಾ ಇದ್ದೇವೆ. ಅವೆಲ್ಲ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಖರ್ಚು, ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಂದಾಜಿಸಿಕೊಂಡು ಭಗವತೀ ಪ್ರಕೃತಿ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಹೊರಟ ನಮ್ಮ ಕಪ್ಪೆ ಗೆಳೆಯರು ಸೋಲಬಾರದಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ಒಮ್ಮೆಗೇ ನನಗೆ ಬಂತು. ದೀಪಿಕಾರಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಬದಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಬಿಸಿಲೆ ಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ (ಕೃಶಿ ಮತ್ತು ನನ್ನ) ಅಶೋಕವನ ತೆರೆದಿಟ್ಟೆ. ಆಕೆ ನಿರೇನ್ ಮತ್ತು ಕೆವಿಜಿ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಸಿಲೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. (ಈಗ ಚೆಂಡು ನನ್ನಂಗಳದಲ್ಲಿ!)

ಬ್ಯೂಟೀ ಸ್ಪಾಟಿನಲ್ಲಿ ದೇವಕಿ
ಬಿಸಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾನು ಒಂದು ತುಂಡು ಕಾಡು ಕೊಂಡೆ; ಸಹಜವಾಗಿ ಜಮೀನುದಾರ ಆದೆ. (ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತು. ಇಲ್ಲದವರು, ವಿವರಗಳಿಗೆ ಮೇಲಿನ ವೀಡಿಯೋ ನೋಡಿ) ಹತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹುಲ್ಲು, ಗಿಡ, ಬಳ್ಳಿಗೆ ಆರೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಜಮಾನ, ವಕ್ತಾರ! ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ, ಹತ್ತಾಳು ತಬ್ಬುವ ಮಹಾಮರಗಳೂ ಇಲ್ಲಿವೆ. ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ - ಆನೆ ಹುಲಿ ಕಾಟಿ ಚಿರತೆ ಬಿಡಿ, ನಶಿಸಿಯೇ ಹೋಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದ್ದ ಮರನಾಯಿಯೂ ಇಲ್ಲಿದೆ! ಅವೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ಬೇಸಗೆಯಲ್ಲೂ ಬತ್ತಲಾರದ ಗಂಗೆ, ಬಂಡೆ, ಗುಡ್ಡ, ಕಣಿವೆ ಮುಂತಾದ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ನನಗಿಂತಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿರಿದಾದ ಕೇವಲ ಸಾಮಾಜಿಕ ದಾಖಲೆಗಳ (ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ್ದು) ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಮಾಡಲು ಅಧಿಕಾರಿ ನಾನು! ಕೋಟ್ಯಂತರ ವರ್ಷಗಳ ಮಹಾಮಥನದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲೆದ್ದ ಜೀವಾಣು ನೆಲಕ್ಕೂ ಮಗುಚಿಕೊಂಡು ಚರಾಚರ, ಸಸ್ಯ ಪ್ರಾಣಿ ವೈವಿಧ್ಯವಾಗಿ ವಿಕಸಿಸಿ, ವಿಪುಲವಾದ ಪಟ್ಟಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಕಂದೆರೆದ ಮನುಷ್ಯಜೀವಿಗೂ ಸಮೃದ್ಧ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಅದ್ಭುತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಅಳಿಸುವ ಮಹಾಮಹಿಮನು, ಹುಟ್ಟಿ ಆರು ದಶಕವೂ ಆಗದ ನಾನೇ!! ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಡೆಸಿದ ಕೆಲವು ಕಿರು ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಪ್ಪೆ ಕಮ್ಮಟ ಇನ್ನೊಂದೇ ಆರಂಭ ಬಿಂದುವಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು. ನಿರೂಪಣೆಯ ಸೌಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಆತಿಥೇಯನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡರೂ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಕಲಾಪಕ್ಕೆ ಸಹಜ ಪಾಲುದಾರಳಾದ ದೇವಕಿಯೂ ಗೆಳೆಯ ಸುಂದರರಾಯರೂ ಸಮಪಾಲಿನವರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ಮರೆಯಬಾರದು.

ಬಿಸಿಲೆಯ ಅನ್ನದಾತ!
ಬಿಸಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಮ್ಮ ಊಟ, ತಿಂಡಿಗಳ ರುಚಿ ಶುಚಿಗೆ ಒದಗುವುದು ದೇವೇಗೌಡ ಕಮಲಮ್ಮರ ತುಳಸಿ ಹೋಟೆಲ್. ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾವು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಬಿಸಿಲೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ತಂಗಲು ಹೋದಾಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗುಳಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮ ಅರಣ್ಯ ಸಮಿತಿಯ ಜಂಟಿ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿರುವ ಸಮುದಾಯ ಭವನ. ಎರಡನ್ನೂ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಲು ಕೆಲವು ದಿನ ಮೊದಲೇ (೧೬-೮-೧೨) ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾನು ರಾಯರೂ ಮಳೆಗೆ ಸಜ್ಜಾಗಿ, ಬೈಕೇರಿ ಹೊರಟೆವು. ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಸನ ವಿಭಾಗದೊಳಗಿನ ಯಸಳೂರು ವಲಯಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತದೆ ಬಿಸಿಲೆ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿದ ಅರಣ್ಯ. ಯಸಳೂರು ನಮ್ಮ ಪ್ರಥಮ ಲಕ್ಷ್ಯ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸುತ್ತು ದಾರಿಯೇ ಆದರೂ ಚುರುಕಾಗಿ ಓಡುವ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಶಿರಾಡಿ ಘಾಟಿಯನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಕಳೆದ ರಿಪೇರಿ ಚೆನ್ನಾಗಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೋ ಆವರೆಗೆ ಮಳೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಇದ್ದುದರಿಂದಲೋ ದಾರಿ ಹೆಚ್ಚು ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ (ಈಗ ನಂಬಬೇಡಿ). ಸಕಲೇಶಪುರಕ್ಕೂ ಐದು ಕಿಮೀ ಮೊದಲು ಮಂಜರಾಬಾದ್ ಕೋಟೆಯ ಬಳಿ ಬಲಕ್ಕೆ ಕವಲಾದೆವು. ನಾವೇ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಎಂದುಕೊಂಡರೂ ಕೊಡ್ಲಿಪೇಟೆಗಾಗಿ ಯಸಳೂರು ತಲಪುವಾಗ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆ.



ಮರದ ವಿಪುಲತೆ ಮತ್ತು ವನ್ಯಪ್ರಾಣಿಗಳ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಆನೆಯ ಕಲಾಪಗಳ ವಿಲೇವಾರಿ ಹೆಚ್ಚಾದ ಈ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿ ಪೂರ್ಣಾವಧಿ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲೇ ಸಿಗುತ್ತಾರೆಂದು ನೆಚ್ಚುವಂತಿಲ್ಲ. ಸಹಜವಾಗಿ ಅಂದು ಒಂಬತ್ತೂವರೆಗೆ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ ತೋರಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಅಧಿಕಾರಿ - ವಿನಯಚಂದ್ರ, ಮತ್ತೆ ಎತ್ತ ಹೋದರು, ಎಂದು ಮರಳುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಮಾಸ್ತೆಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಚರವಾಣಿ “ಚಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ”ವಾದರೆ, ಅವರ ವಾಹನದ ಚಾಲಕನದು “ಸಂಪರ್ಕವಲಯದ ಹೊರಗಿತ್ತು.” ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವದ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಅವರ ಕಛೇರಿ ಸಹಾಯಕ ಸಕಲೇಶಪುರದಿಂದ ಹನ್ನೊಂದೂವರೆಯ ಸುಮಾರಿಗೆ ಬಂದವರೇ ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಹಾಸನದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಕಲಾಪಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿರಬಹುದಾದ ಸಾಹೇಬರನ್ನು (ವಿನಯಚಂದ್ರ) ನಾವು ಮತ್ತೆ ಕಾದು ಕೂರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಸಿಲೆಗೆ ಹತ್ತಿರದ ವಣಗೂರಿನಲ್ಲೇ ಇರುವ ಫಾರೆಸ್ಟರ್ ರಮೇಶ್ ಭೇಟಿಯಾದೆವು. ಅವರು ಸಮುದಾಯ ಭವನ ಒದಗಿಸುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿದರೂ ಬಾಡಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಬದಲು ಈ ವಲಯಕ್ಕೆ ನಕ್ಸಲರು ಪ್ರವೇಶಿಸಿರುವ ವದಂತಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಹಾಗಾಗಿ ರೇಂಜರ್ ಅವರಿಗೆ ಔಪಚಾರಿಕ ಪತ್ರ ಬರೆಯಲೂ ಮತ್ತವರ ಸೂಚನೆ ಮೇರೆಗೆ ತಾವೊಂದಿಬ್ಬರು ಎರಡೂ ದಿನ ಹಾಜರಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ, ನಾವು ರಾತ್ರಿಗೆ ಬಿಸಿಲೆಯ ಸಮುದಾಯ ಭವನವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡೆವು. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಊಟವಸತಿಯ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನಷ್ಟು ಕೊಟ್ಟು ಬಿಸಿಲೆ ಘಾಟಿಯಲ್ಲೇ ಮಂಗಳೂರಿಗಿಳಿದೆವು.

ಸಮುದಾಯ ಭವನ
ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಘಟ್ಟ ಇಳಿಯುವ ಬಹುತೇಕ ಪಾದಚಾರಿಗಳಿಗೆ, ಸಾಗಣೆಯ ಎತ್ತಿನ ಗಾಡಿಗಳಿಗೆ (ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಅರಸರ ಸಾರೋಟೂ ಇದ್ದಿರಬಹುದು) ಕೊನೆಯ ನೆಲೆ ಬಿಸಿಲೆ. ಸಹಜವಾಗಿ ಅಲ್ಲೊಂದು ವಿಸ್ತಾರ ವಠಾರದಲ್ಲಿ ಛತ್ರ, ಕೆರೆ, ದೇವಾಲಯವೆಲ್ಲಾ ಇತ್ತು. ಬದಲಾದ ಜೀವನಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಲ್ಲದೆ ಶಿಥಿಲವಾದವು. ೧೯೮೪ ಸುಮಾರಿನ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಬಿಸಿಲೆ ಭೇಟಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಇಲ್ಲದ ಗುಡಿ, ಮುರಿದು ಬಿದ್ದ ಛತ್ರ, ಹೂಳು ತುಂಬಿದ ಕೆರೆ ಕಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಮುಂದುವರಿದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿನ ಲಭ್ಯ ಅನುಕೂಲಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದ್ದು ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆ. ಹಾಗೇ ಘಟ್ಟದ ಕೆಳ ಅಂಚಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಬೂದಿ ಚೌಡಿ ಕಟ್ಟೆಯ ಪೂಜೆ ಆದಾಯಗಳೂ ಇಲಾಖೆಯ ಇದೇ ವಲಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿತು. ಅಲ್ಲಿನ ಹುಂಡಿ ಹಣವನ್ನು ಬಿಸಿಲೆಯ ಛತ್ರದ ವಠಾರಕ್ಕೆ ಹೂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇಂದು ಆವರಣ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಹೊಸತೇ ದೇವಾಲಯ (ಅನಿಯತ ಪೂಜೆ) ಮತ್ತು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಅನುಕೂಲಗಳ ಸಹಿತ ಸಾಕಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದೇ ಆದ ಸಮುದಾಯ ಭವನವೂ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಒದಗಿತು.ಇದರ ಸ್ಥಳೀಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಗ್ರಾಮ ಅರಣ್ಯ ಸಮಿತಿಗೆ ವಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. (ಸಮಿತಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಮಲ್ಲೇಶಪ್ಪ, ವಠಾರದ ಗೇಟಿನ ಒತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅಂಗಡಿ ಮನೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.) ಸಣ್ಣ ವೇದಿಕೆ, ವಿಶಾಲ ಸಭಾಸದನದ ಭವನಕ್ಕೆ ಹಿತ್ತಿಲಿನಲ್ಲಿ ತೀರಾ ಆಧುನಿಕ ಎನ್ನುವಂತಹ ಎರಡೆರಡು ಕಕ್ಕೂಸು, ಬಚ್ಚಲಿನ ಸೌಕರ್ಯವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಒತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಕೆರೆ, ಎದುರು ಧಾರಾಳ ನೀರಿರುವ ಬಾವಿ ಇದ್ದರೂ ರಾಟೆ ಹಗ್ಗಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಲ್ಲ. ಅಂಗಳದಲ್ಲೇ ಒಂದು ತೂತು ಬಾವಿ ಕೊರೆಸಿ, ಹಾಳು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಭವನದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಇನ್ನೂ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಪರ್ಕವಾಗದಿದ್ದರೂ ಕಕ್ಕೂಸುಗಳ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಾಗಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಪರ್ಕ ಪಡೆದು ಬಾವಿಗೆ ಸಬ್ ಮರ್ಸಿಬ್ಲ್ ಪಂಪ್ ಹಾಕಿರುವುದು ಒಟ್ಟಾರೆ ಯೋಜಕರ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯೇ ಸರಿ.

ಶಿಬಿರ ಕಲಾಪದ ಮೊದಲ ನಡೆ ಶುಕ್ರವಾರ ಅಪರಾಹ್ನವೇ ತೊಡಗಿತು. ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ನನ್ನ ಕಾರಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ವಿದ್ಯುಜ್ಜನಕದಿಂದ ತೊಡಗಿ ಕೆಲವು ಅನಿವಾರ್ಯ ಗಂಟುಗದಡಿ ಹೇರಿಕೊಂಡೆ. ಜೊತೆಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ದೇವಕಿ, ಜೋಡುಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸುಂದರರಾಯರೂ ಅಭಿಜಿತ್ತೂ (ಶಿಬಿರದ ಓರ್ವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ) ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಕುಳ್ಕುಂದದವರೆಗಿನ ಬಹ್ವಂಶ ದಾರಿ (ಕಡಬದ ಮೂಲಕ ಸುಮಾರು ನೂರಾಹತ್ತು ಕಿಮೀ) ನಾವು ಸುಮಾರು ಎರಡೇ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಸವೆಸಿದರೂ ಕುಡಿದ ನೀರೂ ತುಳುಕದಂತಾ ದಾರಿ. ಮತ್ತೆ ಅಂತರದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲೆ ಇಪ್ಪತ್ಮೂರು ಕಿಮೀಯಾದರೂ ಬಳಸಿದ ಸಮಯ ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆ ಎಂದರೆ ದಾರಿಯ ಸ್ಥಿತಿ ನೀವೇ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. (ಆ ದಾರಿಯ ಎರಡೇ ಮಿನಿಟಿನ ಕುಲುಕುವ ಅಂದವನ್ನು (=ಕುಳ್ಕುಂದ?), ಸರಕಾರೀ ಬಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಕುಳಿತು ಅನುಭವಿಸಲು ಇಲ್ಲಿನ ವಿಡಿಯೋ ಚಾಲೂ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ.) ಸುಮಾರು ಸಂಜೆ ಐದರಿಂದ ಆರರವರೆಗೆ ಸಮುದಾಯ ಭವನದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ, ನೀರು, ಮಂಚ, ಹಾಸುಗೆ, ವಿದ್ಯುಜ್ಜನಕಾದಿಗಳ ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ, ನಿರುಮ್ಮಳರಾದೆವು.

ಬ್ಯೂಟೀ ಸ್ಪಾಟ್
ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ವಲಯದಿಂದ ದೂರಾಗಿದ್ದ ಮಳೆಗೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಲಾಪಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿದಂತಿತ್ತು. ನಾವು ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ ದೇವೇಗೌಡ್ರಲ್ಲಿ ನಿಪ್ಪಟ್ಟು ಚಾ ಹಾಕಿ, ಬೀಟೀಸ್ಪಾಟ್ ಕಡೆಗೆ ಕಾಲು ಬೀಸಿದೆವು. ಮತ್ತೆ ವೀಕ್ಷಣಾ ಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಿರಮಿಸಿ, ಕಡು ಹಸುರಿನ ಪುಷ್ಪಗಿರಿ ವನಧಾಮದ ಮುನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಮೋಡರಚನೆಗಳ ಮಾಟ ಮಾಯದಲ್ಲಿ ಕರಗಿದೆವು. ಕಣಿವೆಯಾಳದ ಕುಮಾರಧಾರೆಯ, ಒಟ್ಟು ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಯ ಅಸಂಖ್ಯ ಜಲಧಾರೆಗಳ ಏಕ ಮೊರೆತದ ಶ್ರುತಿ ಹಿಡಿದು, ಬಿಬ್ಬಿರಿಗಳ ಆರೋಹಣ ಅವರೋಹಣ, ಶಿಳ್ಳೆ ಖ್ಯಾತನ (ಲೋನ್ ವಿಸಲರ್ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತವಾದ ಹಕ್ಕಿ Malbar Whistling thrush) ಲಹರಿ, ಪಿರಿಪಿರಿ ಮಳೆಯ ಎಳೆಗಳೆಲ್ಲ ಕೂಡಿ ಬಂದಂತೆ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಾವು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಮರಳಿದೆವು. ಮಂಜು ತಾನೇ ತಾನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ದೃಷ್ಟಿ ಬಿಡಿ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಶಾಲೀ ಟಾರ್ಚುಗಳ ಬೆಳಕೋಲೂ ನಾಲ್ಕಡಿಯಾಚೆ ದಾಟದ ಸ್ಥಿತಿ. ಹೊಟೆಲಿನ ಬಿಸಿಯೂಟ ಮುಗಿಸಿ, ಸಮುದಾಯ ಭವನದೊಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಹಾಸಿಗೆ ಸೇರುವಾಗ ಗಮನಿಸಿದೆವು. ಅದು ನಮಗೆ ಧಾರಾಳ ಬಳಕೆಯಿದ್ದ ಸದ್ದೇ ಆದರೂ ಅಂದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದೆವು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಮರುದಿನದ ಕಮ್ಮಟಕ್ಕೆ ಕವಾಯತೋ ಮೇಳಗಾನಕ್ಕೆ ರಿಯಾಸತೋ! ಬಿಬ್ಬಿರಿನಾದ, ಮಳೆಹನಿಗಳ ಏರಿಳಿತ ಅಡಗಿಸುವಂತೆ ಇವು ಬದಲಿದ್ದೋ ಧ್ವನಿ ಏರಿದ್ದೋ ಅಂತೂ ಪರಿಸರದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಮಂತ್ರ ಟ್ರೊಂಯ್, ಟ್ರೊಂಯ್! ನನ್ನ ಮಾವ (ಗೌರೀಶಂಕರ) ಮಳೆ ಬಂದಾಗೆಲ್ಲಾ ಬಾಲರ ರಂಜನೆಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಪ್ರಾಸ ಕುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದದ್ದೂ ಹೀಗೇ ಏನೋ ಇತ್ತು (ರಚನೆ ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತರದೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಅವರ ನೆನಪು. ಅವರ ಎರಡನೇ ತರಗತಿಯ ಈ ಪದ್ಯದ ಪೂರ್ಣಪಾಠವೂ ಅವರಿಗೆ ಇಂದು ನೆನಪಿಲ್ಲ)

ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಬೀಸಿ ಬಂತು
ಕೆರೆ ಕುಂಟೆ ಹಳ್ಳ ಹೊಲ
ಪೂರಾ ನೀರು, ಕಾಣದು ನೆಲ
ಕಪ್ಪೆ ಭಟ್ಟರ ಮಂತ್ರವು ಒಂದೇ
ಟ್ರೊಂಯ್ ಟ್ರೊಂಯ್ ಟ್ರೊಂಯ್
ಒಂದೇ ಮಂತ್ರ ಒಂದೇ ರಾಗ
ಬಿಚ್ಚಿದ ಬಾಯಿಗೆ ಇಲ್ಲವು ಬೀಗ
ಟ್ರೊಂಯ್ ಟ್ರೊಂಯ್ ಟ್ರೊಂಯ್

[ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಮಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬಂತು. ಮುಂದಿನ ಶುಕ್ರವಾರ ಶಿಬಿರ ಕಲಾಪಗಳ ಕಂತಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯುವುದರೊಳಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕಪ್ಪೆ ಕಲಾಪಗಳ ಕುರಿತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾ ಅಂಕಣ ತುಂಬುತ್ತೀರಿ ತಾನೆ?]

11 comments:

  1. ಓಯ್....ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಮಾರಾಯ್ರೆ....(ಓದ್ಲಿಕ್ಕೆ...!!) ಓದಲು ಸುರು ಮಾಡಿದಾಗ...... ನಾನೂ...ಹೀಗೆ ಹೊರಟರೆ ಆದೀತೋ ಎನ್ನುವ ಆಸೆ ಆಯ್ತು....ನಿಮ್ಮ ಬಸ್ಸಿನ ವಿಡಿಯೊ ನೋಡಿ....ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಕೈ ಮುಗಿದೆ.... (-ಮೊರ್ತಿದೇರಾಜೆ)

    ReplyDelete
  2. ಅಶೋಕ್, ನೀವು ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತದ ದ್ವನಿ ಸೇರಿಸಿದ್ದು ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದೆ..... ಜೇಡನ ಬಲೆಗೆ ಚಿಟಿಕೆ ಹೊಡೆದಾಗ ಸುರುವಾಗಿತ್ತು......ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಹೊರಟರೆ ಸಾದ್ಯವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.... ಓದಿ ಮುಗಿಸುವ ತನಕವೂ... ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು..... ನಿಮ್ಮ ಜಾಲತಾಣ ದಿಂದ ಜಾರಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಸ್ವರ ನಿಂತದ್ದು....ಪರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಮತ್ತೆರಡು ಸಲ ನಿಮ್ಮ ತಾಣವನ್ನು ಓಪನ್ ಮಾಡಿದೆ...ಎರಡು ಸಲವೂ ಟಂಗೀಸ....!! (ಸಂಗೀತ...!!) "....ಬಿಡಲಾರೆ...ನಿನ್ನ..." ಅಂತ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸುರುವಾಯ್ತು......."ಎಂದರು ಮಹಾನುಭಾವುಲು....." (-ಮೊರ್ತಿ ದೇರಾಜೆ)

    ReplyDelete
    Replies
    1. ಪ್ರಿಯ ಮೂರ್ತಿ
      ರೆಡಿಯೋದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ (ತಾಣದ ಮಣೆಗಾರ ನನ್ನ ಮಗ, ನನಗೇನೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ) ಎರಡು ಗುಟ್ಟುಗಳು: ೧. ಜಾಲತಾಣ ತೆರೆದ ಕೂಡಲೇ ಅದು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಸಂಗೀತ ಶುರುವಾದಾಗ ಅದರ ಪ್ರಗತಿ ಸೂಚಕ ಮುಳ್ಳು ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಅದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಚಿಟಿಕೆ ಹೊಡೆದರೆ ಸಾಕು, ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ. ೨. ರೇಡಿಯಾ ಆರಿಸಲು ಅದೇ ಮಾಪನದ ಆರಂಭ ರೇಖೆಯ ಹೊರಗಿನ ಸಪುರ ಬಿಳಿ ಅಂಶದ ಮೇಲೆ ಚಿಟಿಕೆ ಹೊಡೆಯಿರಿ, ರೇಡಿಯೋ ಬಂದ್! (ನಿಮ್ಮ ಗಣಕದ ಧ್ವನಿ ನಿಯಂತ್ರಕ, ಸ್ಪೀಕರಿನ ಸ್ವಿಚ್ಚು ನೋಡಬಹುದಿತ್ತು. ಕೊನೆಯದಾಗಿ `ನಿಮ್ಮ ಕಿವಿಯೊಳಗೆ ಎರಡು ಹತ್ತಿ ಮುದ್ದೆ' ಎಂದೂ ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಗುರ್ರೆನ್ನುತ್ತೀರೋ ಏನೋ :-)
      ಅಶೋಕವರ್ಧನ

      Delete
  3. ಶಿಬಿರಾರ್ಥಿಗಳೇ! ಕಪ್ಪೆಚೆನ್ನಿಗರಾಯರ ಬಗ್ಗೆ ಡಾ.ಗುರುರಾಜ ಏನೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿಸಿದರು? ಎನ್ನುವ ಆಸೆ. ಡಾ. ಗುರುರಾಜರನ್ನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ ಅನ್ನುವ ಒಂದು ಅನಿಸಿಕೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ - ಪೆಜತ್ತಾಯ

    ReplyDelete
  4. ಕಪ್ಪೆ ಪುರಾಣದ ನಡುವೆ ಹನೂಮನ್ತನ ವೀಡಿಯೊ ಹಾಕಿದ್ದು ಧ್ವನಿಪೂರ್ನವಾಗಿತ್ತು.ಕ್ಯಾಮರ ಮತ್ತು ಪೆನ್ನುಗಳ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ನೋದಬೇಕಂದು ತಿಳಿಯದಾಯಿತು .ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬರುವುದು ಕಾಯಿಲೆ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಕಾರಂತರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅಭಯನ ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಭೆ ಕೂಡ ಪರಮ್ಪರಾಗತವೆಂದು ನಂಬುವ ಮನಸ್ಸಾಗುತ್ತದೆ .ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮುಂದಿನ ವಾರ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ .ನಮಸ್ತೆ .
    ವಿಟ್ಲದಿಂದ ಹೆಬ್ಬಾರ್

    ReplyDelete
  5. ನನ್ನ ಕನಸು KVG ಬಗ್ಗೆ 1 ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯೋದು. ಈಗ ಎಲ್ಲರೂ ಬರೆದಿರುವುದು ನೋಡಿದರೆ ನನಗೆ ಆ ಸದಾವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ಹೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅನಿಸ್ತಿದೆ. ಗುರು ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳೋದಾದರೆ ಅವರು 1 ಹೆಮ್ಮರ, ಹಾಗೆ ಇನ್ನೂ ಬೆಳಯಲಿ ಅಂತ ಹಾರೈಸುತೇನೆ.
    To know Guru, Know Guru (favorite lines).

    ReplyDelete
  6. "ಗುರ್ರ್"... ಎನ್ನುವುದು ಹೇಗೆ..."ಟರ್‍ರ್" ಎನ್ನಬೇಕಷ್ಟೆ...(ಮಂಡೂಕ ಪುರಾಣ ಅಲ್ವೇ...!!) "ಕಿವಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಟ್ಟಾದರೂ ಸರಿ....ಓದದೇ ಬಿಡಲಾರೆ..." ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಶಪಥವಾಗಿತ್ತು.

    -ಮೊರ್ತಿ ದೇರಾಜೆ

    ReplyDelete
  7. ಖುಶಿಯಾಯಿತು ಸ್ವಾಮೀ....... ಟ್ರೊಂಯ್....ಟ್ರೊಂಯ್....
    ಗಿರೀಶ್, ಬಜಪೆ.

    ReplyDelete
  8. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  9. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೧೧ ಘಂಟೆಗೆ ಬಿಸಿಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದೆ...೨ ವಾರದ ಕನಸದು. ಯಾರು ನನ್ನ ಹೊತ್ಹೊಯ್ದದ್ದು ? ಅಶೋಕ ವರ್ಧನರ ಮಿಂಚಂಚೆ..!! ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಸ್ಮರಣೀಯ.. ಮತ್ತೆಲ್ಲವೂ ಹೊಸ ಲೋಕ ಹೊಸ ಜನ , ಹೊಸ ಪರಿಚಯ.
    ೨೫ನೇ ಆಗಸ್ಟ್, ಶನಿವಾರ ೨೦೧೨ ರ ೪.೩೦ ಘಂಟೆಗೆ, ಮುಖ ಪ್ರಕ್ಷಾಲನ ದಂತ ಮಜ್ಜನಾದಿ ಮುಗಿಸಿ ಹಿಂದಿ ದಿನ ತಯಾರಿಸಿದ ಗಂಟು ಮೂಟೆಗಳ ಸಮೇತ ಜ್ಯೋತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ೫.೦೧ ಕ್ಕೆ ಹಾಜರ್.. ಸುಂಯ್ಯನೆ ಬಂದ ವ್ಯಾನೊಂದು ನನ್ನ ಕರೆದದ್ದು ನಾ ಒಳ ಹೊಕ್ಕು ಅಸೀನನಾದ್ದು ಈಗ ರುಚಿಕರ ನೆನಪು... ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯದಿಂದ ಬಿಸಿಲೆಯೆಡೆಗೆ ನನ್ನ ಎರಡನೇ ಪಯಣ. ಮಳೆರಾಯ ವಿಶ್ರಮಿಸಿದ್ದ ಮುಂಜಾವಿನ ಬಿಸಿಲು ಬಿಸಿಲೆಗೆ ಸರಿ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಹಾಸನದ ಗಡಿಯೊಳಗೆ ಚಕ್ರವಿಟ್ಟ ನಮ್ಮ ವಾಹನದ ಬಳುಕು ಕುಲುಕುಗಳ ಆರೋಗ್ಯಯುತ ನಡೆ.. ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು.. ಮಾರ್ಗ ಸರಿ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಹೋದದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ನೋಡಿ. ಮನಸ್ಸು ಒಳಗೆ ಅಸೀನರಾದವರ ಮುಖ ದರ್ಶನ, ಹಿತ ಮಿತದ ಮಾತಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿ ಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿತ್ತು.. ನಾನು ಮಾತ್ರ ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಿಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮೊಬೈಲ್ ಬೆಪ್ಪಗಿತ್ತು. ತಲುಪ ಬೇಕಾದ ಕಡೆಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಹಿಂದೆ ಬರುವಾಗ ಛೇಡಿಸುತ್ತ ಬಂದವರು ಮತ್ಯಾರು..? ನಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚಿನ ಅಶೋಕರು ಖಾದಿ ಜುಬ್ಬಾ ಅದ್ರ ಕೊಲರ್ರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡೆ ನೇತು ಹಾಕಿ ಬರಮಾಡಿ ಕೊಂಡರು. ದೇವೇಗೌಡರ ಮನೆಯನ್ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸ್ ಬಿಸಿ ಅನ್ನದ ಬಾತ್, ಚಟ್ನಿ.. ಚಾ.. ಗುರುಗಳಾದ ಗುರುರಾಜರು ಬರಲು ಸಮಯ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಒಂದು ಕಿಮೀನಷ್ಟು ಕಾನನದ ನಡುವೆ ನಡೆದು ಬರುವಾಗ ಗುರುರಾಜರು ಬಂದಿದ್ದರು ದೇವೇಗೌಡರೂ ಕಾಪಿ ತಂದಿದ್ದರು.. ಅದ ಹೀರಿ ನಮ್ಮ ಮಂಡೂಕ ದರ್ಶನ ಶುರುವಾಯಿತು ನೋಡಿ ..

    ಮೊದಲು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಬುಲ್ ಫ್ರೋಗ್ ನ ಮರಿ, ಮತ್ತಿನದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಫ್ರೋಗ್, ಅಂಬೋಲಿ ಬುಶ್ ಫ್ರೋಗ್, tod ಸ್ಕಿನ್ನೆದ್ ಫ್ರೋಗ್, ಫಿಜೆರ್ವರಿಯ ಕೊಪೋಲೆಯನ್ಸಿಸ್ ..!! ತೋರ್ರೆಂಟ್ ಫ್ರೋಗ್.. ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು .. field ರಿಸರ್ಚ್ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಮೊನ್ನೆ ನೋಡಿದೆ.. ಕೊಳ್ಳ, ಝರಿ, ಪೊದೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೆದಕಿ ತಡಕಿ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಹುಡುಕಿ ಕೆಲವು ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ಜಿಗಣೆ ಕಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ವಾಪಾಸ್ ನಮ್ಮ ತಾಣಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ಬಿಸಿಯೂಟ ಕಾದಿತ್ತು, ರುಚಿಯೂಟದ ನಂತರ ಡಾ. ಗುರುರಾಜರ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆ ಅವುಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಕಿವಿಮಾತು ಹಾಗೆ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಕಪ್ಪೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯಲು ಅಣಿಗೊಳಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಂಜೆ ೬ ರ ಮುಸುಕು. ಚಾ ಮುಗಿಸಿ ಅಶೋಕವನದೆಡೆಗೆ ಪಯಣ ..೨೩ ಟಾರ್ಚುಗಳು ಉರಿಯತೊಡಗಿದವು ಕೆಲವು ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಹಣೆಯಲ್ಲಿ. ಮಳೆರಾಯ ಮೆಲ್ಲನೆ ಪಿರಿಪಿರಿಸುತ್ತಿದ್ದ.. ಎಲ್ಲರ ಕಿವಿಗಳಿಗೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಟಿಕ್ ಟಿಕ್ , ತ್ತೊರ್ ಟೂರ್, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ...ಮಿಮಿಕ್ರಿ ಜ್ಜುಲು ಜ್ಜುಲು ತೊರೆಯ ಸದ್ದು.. ಅಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಕಂಡು ಮಾತಾಡಲು ನಮ್ಮ ಕಸರತ್ತು.. ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೆದೇ ಇತ್ತು..

    ಕೆಲವು ಕಪ್ಪೆಗಳು ಸಿಕ್ಕವು.. ಬುಲ್ ಫ್ರೋಗ್ ಅದು ಹೊರಿಯೇ ಸ್ವಾಮಿ.., ಫಿಜೆರ್ವೇರಿಯ ಕುದ್ರೆಮುಖನ್ಸಿಸ್, ಲುತಿಯೋಳುಸ್ ನೀಲ ನೆತ್ರಯನ್ಸಿಸ್, ಕುದ್ರೆಮುಖ್ ಬಯ್ ಕಲರ್ , ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ೨೦ ಜನರ ತಂಡವನ್ನು ಗುರುರಾಜರು ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಲೋಕವ ತೋರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟರು.. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಮಂತ್ರ ಮುಗ್ಧರನ್ನಾಗಿಸಿದ್ದರು..!! ಸಮಯ ಸುಮಾರು ೮.೩೦ ಆಗಿರಬಹುದು ಅಶೋಕಣ್ಣ, ಶಿಳ್ಳೆ ಖ್ಯಾತನ ಶಿಳ್ಳೆ ಹೊಡೆದು ಒಂದಾಗಿಸಿ ತಲೆ ಎಣಿಸಿ ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಾತ್ರಿ ಪಡಿಸಿ ಕಾಡಿನಿಂದ ರೋಡಿಗೆ ಕರೆತಂದು ಬಿಟ್ಟರು..!! ಅಲ್ಲಿದ್ರು ನೋಡಿ ನಮ್ಮ ನೆಂಟ್ರು "ಮಲಬಾರ ಗ್ಲೈಡಿಂಗ್ ಫ್ರೋಗ್ " ಏನ್ ಅಂದ ರೀ ಅವರದ್ದು. ಒಳ್ಳೆ ಹಸಿರಾಗಿ ಬೆರಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಂಪಿನ ಪೋಲಿಷ್ ಹಾಕಿ ಎಲ್ಲೊ ಹೊರಟಿದ್ರು ಅನ್ಸುತ್ತೆ.. ನಾವೆಲ್ರೂ ಸೇರಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ವಾಪಾಸ್ ನಮ್ಮ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ೯.೧೫ .. ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಲುತಿಯೋಳುಸ್, ಮಲ್ಬರ ಎಂದು ವಟ ವಟಿಸುತ್ತ ಇರುವಾಗ ಕೆಲವರು ಗುರ್ರೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು..
    ರಾತ್ರಿಯೇ ಶುರುವಿಟ್ಟಿದ್ದ ನಮ್ಮಮಳೆರಾಯ ಧೋ ಎನ್ನಲು.. ತಂಪಿನ ರಾತ್ರಿಯಲಿ, ಕಪ್ಪೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲಿ, ಗುರುರಾಜರ ಹಾಗು ಅಶೋಕ ದಂಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸುಮಾರು ೨೫ ಸಮನಸ್ಕರ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ ದಿನ ನೆನಪಿನಂಗಳಕ್ಕೆ ಸರಿದಿತ್ತು ..
    - ಪದ್ಮಹಾಸ

    ReplyDelete
  10. ಅಭಿಜಿತ್ ಭಟ್17 September, 2012 10:29

    “ ಅಮ್ಮ ಕಪ್ಪೆ !!,,,ಕಪ್ಪೆ ಬಂತು ಬೇಗ ಓಡ್ಸು, ಹಿಡಿಸೂಡಿ ಹಿಡುಕೊಂಡು ಬಾ..
    ದೂರ ನಿಲ್ಲು ಅದರ ಉಚ್ಚು ರಟ್ಟಿರೇ ಮೈಲಿ ಕೆಡು ಮೂಡ್ತು ..” ಇದು ಓ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯವರೆಗೂ ಕಪ್ಪೆ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆ..ರಾತ್ರಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಓದುವುದು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಸುವುದೇ ಒಂದು ಆಟ ವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ನನಗೆ..ಕಪ್ಪೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಭಯ ಮತ್ತು ಅದು ಹೇಸಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿತ್ತು.ಈಗ ಆ ಭಯ ಮತ್ತು ಹೇಸಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಅಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತಿದೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ,ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾರಣ ಕೆ.ವಿ.ಗುರುರಾಜರು ಬಿಸಿಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟ ಕಪ್ಪೆ ಶಿಬಿರ.


    ಆಗಸ್ಟ್ ೧೮ ರಂದು ಸುಂದರಾಯರು (ನೆರೆಕರೆಯವರು ) ಬಿಸಿಲೆಯಲ್ಲಿ ೨೫ ಮತ್ತು ೨೬ಕ್ಕೆ ಕಪ್ಪೆ ಶಿಬಿರ ಇದೆ ಬರುತ್ತಿಯಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಹಾಂ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.ಈ ವಿಷಯ ನನಗೆ ಮೊದಲೇ ಶಿವಶಂಕರ್ ನಾಯಕ್ ಅವರು ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಪಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಕರ ಜಾಲದ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಿದ್ದರು ,ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ ,ಯಾಕೆಂದರೆ ಕಪ್ಪೆ ಬಗ್ಗೆ ಎಂತ ತಿಳಿಯುವುದು ಎಂದು..ಯಾವಾಗ ಸುಂದರಾಯರು ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತೋ ನಾನು ಕಪ್ಪೆ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಬಿಸಿಲೆಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡುವ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದೆ..ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಗೆಳೆಯ ಕೃಷ್ಣ ಮೋಹನರು ಅವರ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಕೆ.ವಿ.ಗುರುರಾಜರು ಬರೆದ Pictorial Guide to Frogs and Toads of Western Ghats ಪುಸ್ತಕದ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದರು.ಅದಲ್ಲಿ ಏನು ಬರೆದಿದ್ದರೋ ಅಸ್ಟೇ ನನಗೆ ಕೆ.ವಿ.ಗುರುರಾಜರ ಬಗೆಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದದ್ದು.ಅಂತು ನಮ್ಮ ಟೀಂ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ದೀಪಿಕ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಬಳಿ ಶಿಬಿರಾರ್ತಿಯಾಗಿ ಹೆಸರು ನೊಂದಾಯಿಸಿದೆ.



    ಆಗಸ್ಟ್ ೨೪ : ಬಿಸಿಲೆಯತ್ತ ನಮ್ಮ ಪಯಣ .

    ಬೆಳಿಗ್ಗೆಇಂದಲೇ ಅಪ್ಪ ನಾನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ಎಷ್ಟು ಭಾರಿ ಜಾಗ್ರತೆಇಂದ ಇರು ಎಂದು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದರೋ , ಅಮ್ಮ ಮಾತ್ರ ಸುಂದರಾಯರು ಮತ್ತು ಅಶೋಕವರ್ಧನರಂತಹ ಘಟಾನುಘಟಿ ಗಳಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದು ಅಷ್ಟು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ..ಮೊದಲೇ ನಿರ್ದರಿಸಿದಂತೆ ನಾನು ,ಸುಂದರಾಯರು ,ಅಶೋಕವರ್ಧನರು ಮತ್ತು ದೇವಕಿಯಮ್ಮನವರು ಶುಕ್ರವಾರ ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಬಿಸಿಲೆಯತ್ತ ಹೊರಟೆವು,ನಾಲ್ಕೈದು ದಿನದಿಂದ ಮಳೆರಾಯ ಬಿಡುವು ನೀಡಿದ್ದ ಕಾರಣ ವಾತಾವರಣದ ಬಿಸಿ ಏರಿದರ ಅನುಭವ ನಮಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂತು..ಕಡಬದಲ್ಲಿ ಕಾಪಿ ,ಟೀ ಕುಡಿದು ಮುಂದಿನ ಪಯಣಕ್ಕೆ ನಾವು ಸಿದ್ದರಾದೆಯವು.ಸುಬ್ರಮಣ್ಯ ರೋಡಿನಿಂದ ಕಲ್ಕುಂದದಲ್ಲಿ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಸಕಲೇಶಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ನಾವು ಬಿಸಿಲೆ ತಲುಪುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ರಾಯರು ಹೇಳಿದರು .ಕಾಡಿನ ಮದ್ಯ ಮಾರ್ಗ ಬಹಳ ಸುಂದರವಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುಷಿಯಾಯಿತು, ನಾನಂತು ಅಶೋಕರ ಬಳಿ ಹೇಳಿದೆ ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ಸವಾರಿಗೆ ಸೂಪರ್ ಎಂದು..ಅದಕ್ಕವರು ನಕ್ಕರಷ್ಟೇ..!ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತ ನಾವು ಹಾಸನ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಯಸಳೂರು ಅರಣ್ಯ ವಿಭಾಗ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವರ ನಗುವಿನ ಹಿಂದಿನ ಮರ್ಮ ತಿಳಿಯಿತು..ಮುಂದೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಡಾಮಾರು ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗದಂತಿತ್ತು ,ದಾರಿ ಯಾವುದು ತೋಡು ಯಾವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯದಾಗಿತ್ತು..ವಾಹನವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಶೋಕರಿಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಸೆಲ್ಯೂಟ್ , ಅವರಿಗಿದ್ದ ವಾಹನ ಚಲಾನೆಯ ಅನುಭವದಿಂದ ಆದಷ್ಟು ಕುಲುಕಾಟವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರೂ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಒಳಗಿದ್ದ ಯಾರೊಬ್ಬರ ಮೂಳೆಗಳ ಕೀಲು ತಪ್ಪದಂತೆ ಚಲಾಯಿಸಿದರು ..ನಂತರ ನಾವು ಬೂದಿಚೌಡಿಯ ಬಳಿ ಗಾಡಿಇಂದ ಇಳಿದು ಕೈಕಾಲು ಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟಗೆ ಮಾಡಿದೆವು..

    ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಮಗೆ ವಾತಾವರಣದ ಬದಲಾವಣೆ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂತು , ಈಗಂತೂ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು..ಹಾಗೆ ಅಡ್ಡಹೊಳೆ ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಕನ್ನಡಿ ಕಲ್ಲು ಕಾಣುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದು ಮುಂದಿನ ನಿಲುಗಡೆ.ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಮಾರ್ಗ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ..ಇವುಗಳೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಅಶೋಕಣ್ಣ ಶಿಳ್ಳೆಹೊಡೆಯುತ್ತ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು...

    ಅಂತು ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾವು ಬಿಸಿಲೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಮೋಡಗಳು ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ತಲುಪಿದ್ದವು.ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಾವು ಬಿಸಿಲೆ ಗೇಟಿನ ಬಳಿ ಇರುವ ತುಳಸಿ ಹೋಟೆಲ್ ನ ಮಾಲಕರಾದ ದೇವೆಗೌಡರನ್ನು ಬೇಟಿ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಟೀ ,ಮದ್ದೂರ್ ವಡೆ ತಿಂದು ಸಮುದಾಯ ಭವನದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆವು.ಅಲ್ಲಿ ಮರುದಿನದಿಂದ ಶುರುವಾಗುವ ಕಪ್ಪೆ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಸಮುದಾಯ ಭಾವನವನ್ನು ಸಿದ್ದಗೊಳಿಸಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೊಳ್ಳುವಾಗ ಮಳೆ ಶುರುವಾಯಿತು..ಹೊರಗಡೆ ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ,ಕರೆಂಟಿಲ್ಲ,ಚರವಾಣಿಯೂ ಸ್ತಬ್ದ ,ದೂರದರ್ಶನವಿಲ್ಲ, ಗಣಕಯಂತ್ರ ,ಅಂತರ್ಜಾಲವೂ ಇಲ್ಲ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಡಲೆ ಕಾಯಿ ಮೆಲ್ಲುತ್ತಾ ನಮ್ಮನಡುವೆ ಬಹಳ ವಿಷಯಗಳ ಬಗೆಗೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಘಂಟೆ ೮ಆಗಿತ್ತು,ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕೆ ಶುಚಿ ರುಚಿಯಾದ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಅನ್ನ,ಸಂಬಾರ್ ,ಪಲ್ಯ ಮತ್ತು ಹೊರಗಡೆ ಮಳೆ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ..ಊಟ ಮಾಡಿ ಬಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವಾಗ ಕಪ್ಪೆಗಳ ,ಕೀಟಗಳ ಗಾನಸುಧೆ ಆ ಮಳೆಯಲ್ಲೂ ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು..ಆಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ “ಮೊದಲು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತ ಇವುಗಳ ಕಚೇರಿ ನಾನು ಮಲಗುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು ,ಈಗ ಅವುಗಳ ಸ್ವರ ನಮ್ಮ ಗೌಜಿ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದೆಏನೋ “ ಎಂದನಿಸಿತು..

    ReplyDelete