24 October 2014

ಗಿರಿಧಾಮ ಮೂನಾರ್

(ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು – ೨೯, ದಕ್ಷಿಣಾಪಥದಲ್ಲಿ… – ೬)

ಮೂನಾರ್ ದಕ್ಷಿಣ  ಭಾರತದ ವಿರಳ ಪರಿಚಿತ ಗಿರಿಧಾಮವೆಂದೇ ನನ್ನ ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದೆ. ಅಣೈಮುಡಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಿಖರವೂ ಅಲ್ಲೇ ಇದೆ ಎಂಬ ಅಂಶ ನನ್ನನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿತ್ತು. ಪತ್ರಿಕಾ ಕಛೇರಿಯಿಂದ ಅದರ ಲೇಖಕರ ವಿಳಾಸ ಪಡೆದು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರ ಕೋರಿ ಪತ್ರಿಸಿದ್ದೆ. ಆ ಹಿರಿಯರು (ನನ್ನ ನೆನಪು ಸರಿಯಾದರೆ – ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಎಂದವರ ಹೆಸರು), ಅಪ್ಪಟ ಮಲೆಯಾಳಿಯಾದರೂ ಕನ್ನಡಿತಿ ಹೆಂಡತಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ನನ್ನ ಪತ್ರ ಓದಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಾರ್ಗ ಮಾಹಿತಿಗಳ ಕುರಿತು ನನಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರವಾಸ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ ಆದ್ಯತೆಯ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಹೆಸರು – ಮೂನಾರ್ ಮತ್ತು ಅಣೈಮುಡಿ. ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕಾಲಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಣೈಮುಡಿ ಒಂದು ವನಧಾಮದ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಶಿಖರ ಸಾಧನೆಗೆ ನಾನು ವನ್ಯ ಸಂಶೋಧಕ ಗೆಳೆಯ ಉಲ್ಲಾಸ ಕಾರಂತರ ಸಹಾಯ ಕೋರಿದೆ. ಅವರು ಮೂನಾರಿನ ಗೆಳೆಯ ಅಯ್ಯಮ್ಮರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದರು. ಅಯ್ಯಮ್ಮರೊಡನೆ ಬೆಳೆದ ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರದ ಫಲವಾಗಿ ನಾವಂದು ಅಪರಾಹ್ನ ಎರಡು ಗಂಟೆಯ ಸುಮಾರಿಗೆ, ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಮೂನಾರ್ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೆವು.

21 October 2014

ನಾನು ಮೋಹಪರವಶನಾದೆನು

ಅಧ್ಯಾ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು
[ಡೇವಿಡ್ ಕಾಪರ್ಫೀಲ್ಡ್‍ನ ಜೀವನ ವೃತ್ತಾಂತ ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳು, ಕಾದಂಬರಿ. ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿಕನ್ಸ್, ಕನ್ನಡ ಭಾವಾನುವಾದ ಎ.ಪಿ. ಸುಬ್ಬಯ್ಯ]
ವಿ-ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಕಂತು
ಉರೆಯ ಏಗ್ನೆಸ್ಸಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊರೆಯತೊಡಗಿತು. ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಏಗ್ನೆಸ್ಸಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕೇ ಬೇಡವೇ ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಸದ್ಯ ತಿಳಿಸದಿರುವುದೇ ಲೇಸೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಏಗ್ನೆಸ್ಸಳ ಪ್ರೇಮ ತಂದೆಯ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟಿದೆಯೆಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಅರಿತಿತ್ತುದರಿಂದ, ಅವಳು ತಂದೆಯ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ, ಉರೆಯನನ್ನೇ ಒಲಿಸುವವರೆಗೂ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವಳೆಂದು ತಿಳಿದು ಹೆದರುತ್ತಾ ನಾನು ದುಃಖಿಸಿದೆನು. ಮಗಳ ಈ ವಿಧದ ಪ್ರೇಮವೇ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯ ಸಾಫಲ್ಯಕ್ಕಿರುವ ಸಾಧನವೆಂದು ಉರೆಯ ತಿಳಿದ ವಿಷಯವಂತೂ ನನಗೆ ಸಹಿಸಲಾರದ ಬಾಧೆಯಾಗಿ ತೋರಿತು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವನೆಗಳು ಜತೆಗೂಡಿ ನನ್ನ ಜೀವನವೇ ಭಾರವೂ ದುಃಖಮಯವೂ ಆಗತೊಡಗಿತು. ಏಗ್ನೆಸ್ಸಳು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಗುರಿಯಿಂದ ನಾನವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ಇತರರು ಅವರಲ್ಲೂ ಉರೆಯನಂಥವರು ಅವಳನ್ನು ವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ದುಃಖಕರ ವಿಷಯವಾಗಿ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಒಂದಂಶದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧದ ದುಃಖವಿದ್ದಾಗಲೇ ನನ್ನ ಜೀವನ ವೃತ್ತಿಯಾದ ಪ್ರೋಕ್ಟರ್ ಕೆಲಸವೂ ಬಹು ನಿರುತ್ಸಾಹದಾಯಕವೇ ಆಗಿದ್ದುದ್ದು ಮನಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಹು ಬೇಸರ, ಆಲಸ್ಯಗಳನ್ನೆಬ್ಬಿಸಿತು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ಅಂದಿನ ದಿನಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿರುತ್ಸಾಹಕರವೂ ದುಃಖಮಯವೂ ಆಗಿದ್ದುವು.

17 October 2014

ಸಾಗರ ಸವಾರರು!

`ವಿಜಯಾಬ್ಯಾಂಕ್ ರವಿ’ ಎಂದಷ್ಟೇ ನನ್ನ ನೆನಪಿನಾಳದಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆಂದೋ ಸೇರಿಬಂದ ಉಚ್ಚಿಲದ ರವೀಂದ್ರನಾಥ್ ಸದಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ `ತಲೆನೋವು’ಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕೈ. ಇವರು ಮಿತಭಾಷಿ, ಮೃದುಭಾಷಿ ಮತ್ತು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಫಲ ಕೇಳುವುದಿರಲಿ, ವಂದನಾರ್ಪಣೆಗೂ ಸಿಕ್ಕದ ವಿನಯಿ. ನನ್ನ ಕಾಡುಬೆಟ್ಟದ ಹುಚ್ಚು ನೋಡಿ, ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ರವಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಡಲಯಾನಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದರು. ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಸಾಹಸಾವಕಾಶಗಳು ನನ್ನನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಒದಗಿದಾಗ ನಾನೆಂದೂ ದೂರ ತಳ್ಳಿದವನಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದವರಿಗೆಲ್ಲ ಅದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಿಯೇ ಹೇಳಿ ತಂಡ ಕಟ್ಟಿ ಅನುಭವಿಸುವುದು, ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಇತರರಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಡುವುದು ನನಗೆ ಬಹು ಪ್ರಿಯವಾದ ಕೆಲಸ. “ಆಳ ಸಮುದ್ರದ ಮೀನುಗಾರಿಕೆಗೆ ಬನ್ನಿ” ಟಾಂ ಟಾಂ ಹೊಡೆದೆ. ಒಂದೆರಡಲ್ಲ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಮಂದಿಯೇ ಒಟ್ಟಾಗಿದ್ದೆವು.

14 October 2014

ಶುಭಾಶುಭ ದೇವತೆಗಳು

ಅಧ್ಯಾ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು
[ಡೇವಿಡ್ ಕಾಪರ್ಫೀಲ್ಡ್‍ನ ಜೀವನ ವೃತ್ತಾಂತ ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳು, ಕಾದಂಬರಿ. ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿಕನ್ಸ್, ಕನ್ನಡ ಭಾವಾನುವಾದ ಎ.ಪಿ. ಸುಬ್ಬಯ್ಯ]
ವಿ-ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ಕಂತು
ನಾನು ಬುದ್ಧಿಗೆಟ್ಟು ವರ್ತಿಸಿದ ನಂತರದ ಮಾರನೇ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಾನೆದ್ದು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಹೊರಡುವಾಗ ಒಬ್ಬ ಆಳು ನನಗೊಂದು ಪತ್ರ ತಂದುಕೊಟ್ಟನು. ಪತ್ರ ಏಗ್ನೆಸ್ಸಳದೇ ಆಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಇಂಗಿತ ಬಲವತ್ತರವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಓದುವುದು ತಾನೆ ಹೇಗೆಂದು ಬಹುವಾಗಿ ಹೆದರಿದೆ. ನಾಟಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಏಗ್ನೆಸ್ಸಳು ಕಂಡಿದ್ದ ನನ್ನ ದುರ್ನಡತೆಯನ್ನು ಕುರಿತಾಗಿ ಅವಳು ಏನು ಬರೆದಿರಬಹುದೋ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಹೆದರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕೆಂಬುದಾಗಿ ಆಳು ತಿಳಿಸಿದುದರಿಂದ ಆಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ನಾನು ಒಳಗೆ ಬಂದು ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ಪತ್ರ ಓದಿದೆ. ಅದು ಏಗ್ನೆಸ್ಸಳದೇ ಆಗಿತ್ತು. ನನಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ಸಮಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ಅಂಥಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಮಿ. ವಾಟರ್ ಬ್ರೂಕ್ಸ್ ಎಂಬವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬೇಕೆಂದು ಬರೆದಿದ್ದಳು. ಅವಳ ತಂದೆಯ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾರ್ಯದ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮಿ. ವಾಟರ್ ಬ್ರೂಕ್ಸರ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಬರೆದಿದ್ದಳು. ನನ್ನ ದುರ್ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸದಿದ್ದ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಏನುತ್ತರ  ಬರೆಯುವುದೆಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟೆ. ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಪ್ರಥಮವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿ, ಅನಂತರ ಕ್ಷಮಾಯಾಚನೆ ಮಾಡುವುದು ವಿಹಿತವೆಂದು ನಿಶ್ಚೈಸಿಕೊಂಡೆ. ಆದರೂ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದು ಹೇಗೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾರದೇ ಕಷ್ಟಪಡತೊಡಗಿದೆ. “ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಚಿತ್ರಿಸಿರುವ ನನ್ನ ಅಮಂಗಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮರೆಸಲಿ?” ಎಂದು ಬರೆದು ನೋಡಿದೆ. ಅದು ಸರಿದೋರದೆ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಧದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಷೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್ ಕವಿಯ ಮಾತನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ “ತಮ್ಮ ವೈರಿಯನ್ನೇ ಬಾಯೊಳಗೆ ಬಚ್ಚಿಡುವ ಮರುಳರಿದ್ದಾರಲ್ಲವೇ!” ಎಂದು ಬರೆದು ಪ್ರಾರಂಬಿಸಿ, ಅದೂ ಸರಿದೋರದೆ, ಕೊನೆಗೆ ಇಷ್ಟೇ ಬರೆದೆನು –
ಪ್ರಿಯ ಏಗ್ನೆಸ್,
ನಿನ್ನ ಪತ್ರ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವೇ ಆಗಿದೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇನನ್ನೂ ಹೇಳಲಾರೆ. ನಾನು ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ಬರುವೆನು.
ಇಂತೀ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುತ್ತಿರುವ
ಟ್ರಾಟೂಡ್ ಕಾಪರ್ಫೀಲ್ಡ್

10 October 2014

ಚಕ್ರದುರುಳಿನೊಳಗಣ ಉರುಳು!

(ಚಕ್ರೇಶ್ವರ ಪರೀಕ್ಷಿತನ ದಿಗ್ವಿಜಯಗಳು -೩)



ಕಟೀಲಿನಲ್ಲಿ ದೀಪ ಬೆಳಗುವುದಿಲ್ಲ!


ಆ ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಮಿಶ್ರ ಭಾವ - ತುಸು ನಗೆ, ತುಸು ಅಳು. ನಾನಾದರೋ ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ ಹೊರಡಿಸಿದೆ. ಮನೋಭಿತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಚಿತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಿತ್ತು. ನನ್ನ ಹಾರುವ ಕನಸಿನ `ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ’ ನೆವಿಲ್ ಹೈದರಾಬಾದಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ವಲಸೆ ಹೋಗಿದ್ದವನು, ಈಚೆಗೆ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನೆಲೆಸುವ ಅಂದಾಜಿನಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಆತ ಮುಖಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಹಾರೋ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ರಮ್ಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳೊಡನೆ ಏರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಶನಿವಾರ ಸಂಜೆ ಮುಖಪುಸ್ತಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಪ್ರಕಟಣೆ ಕೊಟ್ಟ – ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹ್ಯಾಟ್ ಹಿಲ್ ಹೆಲಿಪ್ಯಾಡಿನಲ್ಲಿ ಯಾಂತ್ರೀಕೃತ ನೇತು ತೇಲಾಟ (ಮೈಕ್ರೋಲೈಟ್) ಪ್ರದರ್ಶನ. ಕದ್ರಿಗುಡ್ಡೆ ಏರಿ, ಪಾಲಿಟೆಕ್ನಿಕ್, ಯೆಯ್ಯಾಡಿ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಹದಿನೈದೇ ಮಿನಿಟಿನಲ್ಲಿ ನಾನೇನೋ ಸರಿ ಸಮಯಕ್ಕೇ ಹೆಲಿಪ್ಯಾಡ್ ಸೇರಿದ್ದೆ. ಭರದಿಂದ ಓಲಾಡುವ ಗಾಳಿ, ಎಂದೂ ಗೋಳಿಟ್ಟು ಸುರಿಯಬಹುದಾದ ಮಳೆಯ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೋ ಏನೋ ನಿರ್ಜನ, ಯಾರು ಬರುವಂತೆಯೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.