26 August 2016

ಚಾರ್ಮಾಡಿಯಿಂದ ಶಿರಾಡಿಗೆ


ಅಸಾಧ್ಯ ಅಮೆದಿಕ್ಕೆಲ್  ಸಾಹಸ ಕಥನಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಭಾಗ

ಆರೋಹಣದ ಮಿತ್ರ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಆನೆಗಾವಲಿನ ಅಮೆದಿಕ್ಕೆಲ್ ಸವಾಲು ಎಸೆದೆ. ಪತ್ರಿಕೆಯ ಓದುಗರ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಕರೆ ಕೊಟ್ಟೆ – “ಚಾರ್ಮಾಡಿ – ಶಿರಾಡಿ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ!” ಪರಿಚಿತ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲ, ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಮೂಲಕ ಕೆಲವು ಕಾಲೇಜುಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವೃಂದಕ್ಕೂ ಸಾಹಸಾವಕಾಶ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದೆ. ನಾಡಿನ ವಿವಿಧ ಮೂಲೆಗಳಿಂದ, ಹಲವು ಜೀವನ ಸ್ತರದವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬಂತು. ನನ್ನ ಬಳಗದವರೇ (ಆರೋಹಣ ಪರ್ವತಾರೋಹಿಗಳು, ಸಾಹಸಿಗಳು) ಆದ ಪಾಲಿಟೆಕ್ನಿಕ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಮೀರ ರಾವ್ ಮತ್ತು ಆತನ ತಮ್ಮ ಇನ್ನೂ ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಶೌರಿ ರಾವ್ ಮೊದಲು ನಾವಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರು. ಮೀನುಗಾರಿಕಾ ಕಾಲೇಜಿನ ಲೋಕೇಶರಿಗೆ ಬಿಡುವಾಗದಿದ್ದರೂ ಅವರ ಅಧ್ಯಾಪಕ, ಹಾಸನ ಮೂಲದ ಶ್ರೀಕಂಠಯ್ಯ, ತಾನು ಕಡಿಮೆಯವನಲ್ಲ ಎಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಮಾಲೆಯ ತಪ್ಪಲಿನ ಮಾಳದವರೇ ಮುಕುಂದ ಚಿಪ್ಲೂಣಕರ್. ಕಾರ್ಪೊರೇಶನ್ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ನೌಕರಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಊರೂರು ತಿರುಗಿದವರು. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಮಾತು ಬರುವಾಗ, ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮದೇ ಘಟ್ಟಮಾಲೆಯ ದಿಗ್ಗಜಗಳನ್ನು ಏರಿ ಅನುಭವಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕೊರಗು ಹೆಚ್ಚಿತ್ತಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವೆನ್ನುವಂತೆ ಮುಕುಂದ ಮೊದಲ ಸಮಯಾನುಕೂಲ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಮಂಗಳೂರಿಗೇ ಬಂದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದರು.

23 August 2016

ಆ ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು.......

ಶ್ಯಾಮಲಾ ಮಾಧವ ಇವರ ಆತ್ಮಕಥಾನಕ ಧಾರಾವಾಹಿ `ನಾಳೆ ಇನ್ನೂ ಕಾದಿದೆ’ ಇದರ
ಅಧ್ಯಾಯ


ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಆಟಕ್ಕೆಂದು ಶಾಲೆಯೊಳಗಿನ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕ ಏತ-ಪಾತ ಒಂದು ಬಂದು ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ದಿನ. ಎರಡು ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಂಬಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಏಣಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಕಲ್ಲು, ಮಣ್ಣಿನ ತಳಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೊಯ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ತುಂಬಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನಾಗ ಐದನೆಯ ತರಗತಿಯ ಎಂಟು ವರ್ಷದ , ಕ್ಷೀಣ ಕಾಯದ ಹುಡುಗಿಹನ್ನೊಂದನೇ ತರಗತಿಯ ಗುತ್ತಿನ ಮನೆಯ ವಿಜಯಾ ಶೆಟ್ಟಿ, ಸೀರೆ ಉಡುವ, ಧಡೂತಿ ದೇಹದ ಹುಡುಗಿ. ಅವಳೂ, ನಾನೂ ಆಟಕ್ಕೆ ನಿಂತೆವು. ವಿಜಯಾ ಏಣಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಕೊನೆ ಹಿಡಿದು ಕೆಳಗೆ ಬಂದುದೇ, ಇನ್ನೊಂದು ತುದಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ನನ್ನ ಹಗುರ ದೇಹ ಥಟ್ಟನೆ ಮೇಲೇರಿತು. ಠಣ್ ಎಂದು ಏಣಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಡಿದ ರಭಸಕ್ಕೆ, ನಾನು ಕೈಬಿಟ್ಟು, ಅಷ್ಟೆತ್ತರದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದೆ. ಮೊಣಕಾಲಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜಜ್ಜಿದ ಗಾಯವಾಯ್ತು. ಹಲ್ಲೊಂದು ಕಿತ್ತು ಬಂದು, ಇನ್ನೊಂದು ಹಲ್ಲು ಸಡಿಲಾಗಿ ಆಡ ತೊಡಗಿತು. ಮೂಗಿನ ಕೆಳಗೂ ಗಾಯ ! ವಿಜಯಾ ಪೆಚ್ಚಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬಂದರೆ, ಮನೆಯೊಳಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಶಾರದತ್ತೆ, ಧಾವಿಸಿ ಬಂದು ಬೆನ್ನಿಗೊಂದು ಏಟು ಕೊಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನೆತ್ತಿ ನಿಲಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಡಾಕ್ಟರ ಬಳಿಗೊಯ್ದರು. ಬಿದ್ದ ನೋವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಅತ್ತೆ ಪೆಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟರೇಕೆ ಎಂಬ ನೋವೇ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಾಡ ತೊಡಗಿತು. ಮಕ್ಕಳು ಬಿದ್ದಾಗ, ತಾಗಿದಾಗ ಭಯವನ್ನು ಓಡಿಸಲೆಂದು ಪೆಟ್ಟು ಎಂದು ನಂತರ ತಿಳಿಯಿತು.

19 August 2016

ಅಸಾಧ್ಯ ಅಮೆದಿಕ್ಕೆಲ್

(ಮೂರು ಭಾಗಗಳ ಸಾಹಸ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಭಾಗ)
ಉತ್ತರನ ಸಾಹಸ!

ಪುತ್ತೂರಿನ ಹಿರಿಯ ವಕೀಲ, ನನ್ನ ಸೋದರಮಾವ ಗೌರೀಶಂಕರರ ಗೆಳೆಯ-ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ಇತಿಹಾಸ, ನಕ್ಷಾಶಾಸ್ತ್ರವೇ ಮೊದಲಾದ ಹತ್ತೆಂಟು ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಆಸಕ್ತ, ಹಿರಿಯ ಮಿತ್ರ - ಬಂದಾರು ಶ್ರೀಪತಿರಾಯರು ೧೯೭೫ರಲ್ಲಿ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ರಿ ಬುಕ್ ಸೆಂಟರ್ ತೆರೆದಾಗ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ್ದು ಸಹಜವೇ ಇತ್ತು. ಅವರ ಸೀಮಿತ ಹಣಕಾಸು, ಅವರನ್ನು ಅಂಗಡಿಯ ದೊಡ್ಡ ಗಿರಾಕಿಯೇನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ಶ್ರೀಮಂತ ಮನಸ್ಸು, ಅವರ ಮಂಗಳೂರು ಭೇಟಿಗಳಲ್ಲಿ `ಅತ್ರಿ ವಿಹಾರ’ವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಡ್ಡಾಯ ಕಲಾಪ ಮಾಡಿತ್ತು. ಅವರು ಯಥಾನುಶಕ್ತಿ ಖರೀದಿ ಅವಶ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಹಾಗೆ ಬಂದಾಗೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ  ಬೆಟ್ಟಕಾಡುಗಳ ಹುಚ್ಚಿಗೊಂದಿಷ್ಟು ಸುಳುಹು, ನಕ್ಷೆಗಳ ಕಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗೇ ಒಮ್ಮೆ “ಹತ್ತಿದರೆ ಅಮೆದಿಕ್ಕೆಲ್ ಅಯ್ಯ, ಒಂದು ಶಿಖರ” ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದ್ದಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ರಾಯರು ಆವಿಷ್ಟರಾಗಿ ಅಂಗಡಿಯ ಗೀಚು-ಕಾಗದದ ಹರಕಿನ ಮೇಲೆ ನನ್ನದೇ ಪೆನ್ನು ಇಟ್ಟು ಗೆರೆ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬೆಳ್ತಂಗಡಿಯ ಕಗ್ಗಾಡಮೂಲೆ - ಶಿಶಿಲದಲ್ಲೇ ನಿಂತಂತಿದ್ದರು. ಉತ್ತರಮುಖಿಯಾಗಿ ನಿಂತು, ಕತ್ತೆತ್ತಿ ಸುದೂರದಲ್ಲಿ ಗಗನಕ್ಕಂಟಿದಂತಿದ್ದ ದಿಕ್ಕೆಲ್ ಕಲ್ಲನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತ ಆ ಮಹಾಮೇರುವಿನ ನಿಖರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಬಳಕುಗಳನ್ನೇ ಕಾಗದದ ಸಣ್ಣ ಆಯಕ್ಕಿಳಿಸಿದ್ದರು!

16 August 2016

ಊರೆಂದರೆ ಬರಿಯ ಮಣ್ಣಲ್ಲ


ಶ್ಯಾಮಲಾ ಮಾಧವ ಇವರ ಆತ್ಮಕಥಾನಕ ಧಾರಾವಾಹಿ `ನಾಳೆ ಇನ್ನೂ ಕಾದಿದೆ’ ಇದರ
ಅಧ್ಯಾಯ -

ನಮ್ಮೂರು, ಮಂಗಳೂರ ಸೆರಗ ಹಾಸಿದಂತಿರುವ ನೇತ್ರಾವತಿ ನದಿಯಾಚೆಗಿನ ಉಳ್ಳಾಲದತ್ತಣ ಕಡಲಕರೆಯ ಹಳ್ಳಿ ಸೋಮೇಶ್ವರ ಉಚ್ಚಿಲ. ಊರ ತೆಂಕು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಜ್ಜಿ ಮನೆ, ಗುಡ್ಡೆಮನೆ. ಮನೆಯ ಮೂರು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿದ ಭತ್ತದ ಗದ್ದೆಗಳು. ಬಡಗು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಮ್ಮ ನೆರೆಯ ಐಸಕುಂಞಿಯ ( ಆಯಿಶಾ) ವಿಶಾಲ ಹಿತ್ತಿಲು,. ಮೂಡಲಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದ ನಮ್ಮ ಮನೆಯೆದುರು ಕಂಬಳ ಗದ್ದೆ. ಅದರೆದುರಿನಲ್ಲಿ ಹಾದುಹೋಗಿರುವ ಬಂಡಿ ರಸ್ತೆ. ತೆಂಕಲಾಗಿನ ಗದ್ದೆಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ಹರಿವ ಹೊಳೆ. ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಿತ್ತಿಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡೇ ನಮ್ಮ ಗದ್ದೆಅದರ ಆಚೀಚೆ ಸುವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿದ ಹಲವು ಗದ್ದೆಗಳು. ಅವುಗಳಂಚಿಗೆ ಕೇದಿಗೆ ಹಕ್ಕಲು. ಮತ್ತದರಾಚೆ  ಎತ್ತರದ  ದಿನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾದು ಹೋಗಿರುವ ರೈಲು ಹಳಿ. ಹಳಿಯಾಚೆಗೆ ಊರ ತೆಂಕುತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಕೋಟೆ ವಿಷ್ಣುಮೂರ್ತಿ ದೇವಳ.

         

09 August 2016

ಪ್ರೀತಿ ಬಂಧ

ಶ್ಯಾಮಲಾ ಮಾಧವ ಇವರ ಆತ್ಮಕಥಾನಕ ಧಾರಾವಾಹಿ `ನಾಳೆ ಇನ್ನೂ ಕಾದಿದೆ’ 
ಅಧ್ಯಾಯ -      

ಪ್ರೀತಿಬಂಧಗಳ ಬಗೆ ಸಂಬಂಧಗಳ ಅಳವನ್ನು ಮೀರಿದ್ದು. ಭಾಮಾಂಟಿಯೊಡನೆ ನಮ್ಮ ಬಾಂಧವ್ಯ ಇಂತಹುದುನಾನು ಹುಟ್ಟಿದಂದೇ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದ ಭಾಮಾಂಟಿ, ಅದೇ ಹೊಸದಾಗಿ ಅಮ್ಮನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾಗಿ ಸೇರಿ ಕೊಂಡವರು. ಆಟಟೀಚರಿಗೆ ಮಗುವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಮನೆ ತೋರಲೆಂದು ಶಾಲಾ ಪೇದೆ ಕೊರಗನನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಕರಕೊಂಡು ಮಗುವನ್ನು ನೋಡ ಬಂದರಂತೆ. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನ ವರೆಗೂ ಅವರು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾಮಾಂಟಿ. ಮುತ್ತಿನಂತಹ ಅಕ್ಷರಗಳ ಆಂಟಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ವಾತ್ಸಲ್ಯಮಯಿ. ಆರನೇ, ಏಳನೇ ತರಗತಿಗೆ ಕನ್ನಡ, ಗಣಿತ, ಗೃಹವಿಜ್ಞಾನ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಂಟಿಯನ್ನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಟೀಚರ್ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸುವುದು ನಮಗೆ ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಲಾ ಹೆಡ್ಮಿಸ್ಟ್ರೆಸ್, ನಮ್ಮ  ಪ್ರೀತಿಯ