19 December 2014

ಕುದುರೆಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಧುಚುಂಬನ!

(ಕುದುರೆಮುಖದ ಆಸುಪಾಸು – ೩)
೧೯೯೦ರ ನವರಾತ್ರಿಯ ಮೂರು ರಜಾದಿನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಇನ್ನೊಂದೇ ಪುಟ್ಟ ತಂಡ – ಆರೇ ಜನ ಕುದುರೆಮುಖ ಶಿಬಿರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೊರಟೆವು. ಹೆಂಡತಿ - ದೇವಕಿ, ಮಗ - ಒಂಬತ್ತರ ಬಾಲಕ ಅಭಯ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. (ಕೇದಗೆ) ಅರವಿಂದ ರಾವ್, ಮೋಹನ್ (ಆಚಾರ್ಯ) ಮತ್ತು (ಕೆ.ಆರ್) ಪ್ರಸನ್ನ ಇತರ ಸದಸ್ಯರು. ಮಳೆಗಾಲದ ಛಾಯೆ ಇನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಎರಡು ಗುಡಾರ, ಅಡುಗೆಗೆ ಪುಟ್ಟ ಗ್ಯಾಸ್ ಒಲೆಯನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಶುಕ್ರವಾರ (೨೮-೯-೯೦) ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಮೊದಲ ಕಳಸ ಬಸ್ಸೇರಿ ಕಾರ್ಕಳ, ಕುದುರೆಮುಖ (ಪೇಟೆ) ಆಗಿ ಸಂಸೆಯಲ್ಲಿಳಿದಾಗ ಸುಡುಸುಡು ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆ. ಭುಜ ಜಗ್ಗುವ ಹೊರೆ ಹೊತ್ತು ಹೇವಳದ ದಾರಿ ಹಿಡಿದೆವು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ಗಂಟೆಗೊಮ್ಮೆ ಐದು ಮಿನಿಟಾದರೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೇ ನಡೆಯುವುದು ನಮ್ಮ ಕ್ರಮ. ಮೊದಲಲ್ಲೇ ಸಂಸೆ ಹೊಳೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಕುದುರೆಮುಖದ ಪಾದ ತೊಳೆದೇ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯ ಮಾಲಿನ್ಯಕ್ಕೂ ದೂರ ಎಂದು ನಮಗೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ರೀತಿ. ಅದಿನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಮೈದುಂಬಿಕೊಂಡೇ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ಮಳೆಗಾಲವಲ್ಲದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಲಾರಿ ಜೀಪ್ ದಾಟಲು ಒಂದು ವಿಸ್ತಾರ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನಾರಿಸಿ, ಕಾಡು ಕಲ್ಲು ನಿಗಿದು ಕಚ್ಚಾದಾರಿ ಮಾಡಿದ್ದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲಿನ ಬೂಟು ಕಳಚಿ, ಪ್ಯಾಂಟ್ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಮಡಚಿ, ಕಡಿಮೆ ಅನುಭವಿಗಳು ಮತ್ತು ನೇತಾಡುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೊರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಚ್ಚರದಿಂದ ನದಿ ದಾಟಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದುವರಿದೆವು. ಬಹುಶಃ ಅಪರೂಪದ ಲಾರಿ ಬರುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಎದುರೊಬ್ಬರೋ ಇಬ್ಬರೋ ಗುದ್ದಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ದಿಬ್ಬ ತೆಮರು ಸವರಿ ತುಂಬುತ್ತಾ ಸಾಗಿಸುವಂಥ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು ದಾರಿ. ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನ ಜಾನುವಾರು ಧಾರಾಳ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ನಡಿಗೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸವಕಲು ಜಾಡಿಗೇನೂ ಕೊರತೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕಾಫಿ ತೋಟ, ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಮನೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೂ ಮುಖ್ಯ ವಾತಾವರಣ ಕಾಡಿನದ್ದೇ ಇತ್ತು.

16 December 2014

ಅತ್ತೆಯ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ವರ್ತನೆ

ಅಧ್ಯಾ ಮೂವತ್ನಾಲ್ಕು
[ಡೇವಿಡ್ ಕಾಪರ್ಫೀಲ್ಡ್‍ನ ಜೀವನ ವೃತ್ತಾಂತ ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳು, ಕಾದಂಬರಿ. ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿಕನ್ಸ್, ಕನ್ನಡ ಭಾವಾನುವಾದ ಎ.ಪಿ. ಸುಬ್ಬಯ್ಯ]
ವಿ-ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಮೂವತ್ತಾರನೇ ಕಂತು
ಡೋರಾಳ ಮತ್ತೂ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಡೆದಿದ್ದ ಮಾತುಕತೆ, ವಾಗ್ದಾನಗಳನ್ನು ಕುರಿತಾಗಿ ಏಗ್ನೆಸಳಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನಾನೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದೆನು. ನನ್ನ ಜೀವನವೇ ಉದ್ವೇಗಯುತವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಏಗ್ನೆಸ್ಸಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ನಾನು ತುಂಬಾ ಬೆಲೆಕೊಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ನನ್ನ ಈವರೆಗಿನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಏಗ್ನೆಸ್ಸಳು ಒಪ್ಪುವಳೋ ಆಕ್ಷೇಪಿಸುವಳೋ ಎಂಬ ಹೆದರಿಕೆಯೂ ನನಗಿತ್ತು. ಏಗ್ನೆಸ್ಸಳ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿದ್ದು ನಡೆದ ಕಾರ್ಯವೆಲ್ಲ ಶುಭಪ್ರದವಾಗುವುದೆಂಬ ಭಾವನೆಯೂ ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದ, ಅವಳ ಸಮ್ಮತಿಯನ್ನೂ ಹಾರೈಸುತ್ತಿದ್ದೆನು. ಡೋರಾಳ ರೂಪ, ಗುಣ, ಲಾವಣ್ಯ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ನಾನು ಸಾವಧಾನವಾಗಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದೆನಾಗಿಯೂ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದೆನು. ಅವಳಲ್ಲಿ ದೋಷಗಳೇನೂ ಇಲ್ಲವೆಂದೂ ಬರೆದಿದ್ದೆನು.

ನನ್ನ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಏಗ್ನೆಸ್ಸಳಿಂದ ಮರು ಟಪಾಲಿಗೇ ಉತ್ತರ ಬಂತು. ಅವಳು ಮುಖತಃ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳೋ ಅದೇ ಪರಿಣಾಮ ಕೊಡಬಲ್ಲಂಥ ಉತ್ತರವನ್ನೇ ಬರೆದಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಯಾವುದನ್ನೂ ಆಕ್ಷೇಪಿಸಲಿಲ್ಲ – ಸಹೃದಯಳಾಗಿ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ, ನನ್ನ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುವ ಪ್ರಿಯ ಭಗಿನಿಯ ಮೃದು ಭಾವನೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಪತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದುವು.

12 December 2014

ಕುದುರೆಮೊಗ ದರ್ಶನ

(ಕುದುರೆಮುಖದಾಸುಪಾಸು – ೨)
ಸೋಜಾ ಮೊದಲೇ ಕೊಟ್ಟ ಸೂಚನೆಯಂತೆ – ಅಂದರೆ ನಲ್ವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕತೆ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ನಡುರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ನಾವು ಎಚ್ಚರಾದೆವು. ಕೇವಲ ಮೂರು ಗಂಟೆಯ ಆದರೆ ಚೇತೋಹಾರಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನಂತರ ಜಾಗೃತರಾಗಿದ್ದೆವು. ಏನೋ ಕುರುಕಲು ಮುಕ್ಕಿ, ಮೂರು ಕಲ್ಲಿನ ಒಲೆ ಹೂಡಿ, ಚಾ ಕಾಯಿಸಿ ಹೀರಿ, ಶಿಬಿರ ಕಿತ್ತೆವು. ಬೆಳ್ತಂಗಡಿಯಿಂದ ನಡೆದು ಬಂದಿದ್ದ ವಾಹನಯೋಗ್ಯ ದಾರಿ - ಬಹುತೇಕ ಹಸನಾಗಿಯೂ ಮಟ್ಟಸವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದ ಅವಕಾಶ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೆಟ್ಟವನ್ನೇರುವ  ಸವಕಲು ಜಾಡು ಹಿಡಿದೆವು. ಬೆಟ್ಟದ ಹೆಸರೇ ಏರುಮಲೆ.

ಬ್ರಿಟಿಷರು ಚಳಿನಾಡಿನವರು. ಉಷ್ಣವೇ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕರಾವಳಿಯ ತೇವಯುಕ್ತ ಧಗೆಯಲ್ಲಿ, ಅತೀವ ಬಳಲಿದಾಗ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ. ಘಟ್ಟದುದ್ದಕ್ಕೂ ಗಿರಿಧಾಮಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಭೂ-ಸರ್ವೇಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಭೂಪಟ ಕೊಟ್ಟವರೇ ಅವರು. ಹಾಗಾಗಿ ಕುದುರೆಮುಖ ಶಿಖರ ಪಳಗಿಸುವುದನ್ನೂ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿಯೇ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಶಿಖರದ ಪಶ್ಚಿಮದ ನೇರ ಕೊಳ್ಳದಾಳದಲ್ಲಿರುವ ನಾರಾವಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದಕ್ಷಿಣದ ಕುಗ್ರಾಮ ನಾವೂರನ್ನು ತಳ ಶಿಬಿರವನ್ನಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿನ ಕಿರು ಬೆಟ್ಟ ಸಾಲು – ಓಂತಿಗುಡ್ಡೆ, ಕ್ರಮವಾಗಿ  ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರೇರುತ್ತಾ ಸಾಗಿದೆ. ಅದರ ಪೂರ್ವ ಮೈಯಲ್ಲಿ, ಹೆಚ್ಚು ಏರು ಬರದಂತೆ ಓರೆಯಲ್ಲಿ ದಾರಿ ಕಡಿದಿದ್ದರು. ಸಹಜವಾಗಿ ಅಸಂಖ್ಯ ಹಿಮ್ಮುರಿ ತಿರುವುಗಳು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕುದುರೆಯ ಬಾಲದ ತುದಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ, ಹಿಮ್ಮೈಯಿಂದ ಹಣೆಯೆತ್ತರ ಸಾಧಿಸುವ ಲಕ್ಷ್ಯ.

09 December 2014

ಆನಂದ ಪರವಶತೆ

ಅಧ್ಯಾ ಮೂವತ್ಮೂರು
[ಡೇವಿಡ್ ಕಾಪರ್ಫೀಲ್ಡ್‍ನ ಜೀವನ ವೃತ್ತಾಂತ ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳು, ಕಾದಂಬರಿ. ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿಕನ್ಸ್, ಕನ್ನಡ ಭಾವಾನುವಾದ ಎ.ಪಿ. ಸುಬ್ಬಯ್ಯ]
ವಿ-ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಮೂವತ್ತೈದನೇ ಕಂತು
ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಡೋರಾಳ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಪ್ರೇಮ ಏನೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಎಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ನನ್ನ ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ, ಅಪಜಯಗಳಲ್ಲಿ, ಕಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಧನವೆಂದರೆ ಡೋರಾಳ ಚಿಂತನೆ ಒಂದು ಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ದಿನದಿನದ ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕಷ್ಟ ನಿಷ್ಠುರಗಳ ಕತ್ತಲು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆಲ್ಲ ಡೋರಾಳ ಪ್ರಭೆ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚಾಗಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಲೋಕದ ಸಮಸ್ತ ಜನಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೇ ಡೋರಾ ಆಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಈ ಲೋಕದವಳೇ ಅಲ್ಲದೆ, ದೈವಾಂಶ ಸಂಭೂತಳೇ ಅವಳೆಂದು ನಂಬಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಿದೆನು. ಅವಳು ಪ್ರಪಂಚದ ಇತರರೆಲ್ಲಗಿಂತಲೂ ಮೇಲ್ತರಗತಿಯವಳೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಲವಲೇಶವೂ ಸಂಶಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನು ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ನಾನು ಮಗ್ನನಾಗಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಮಗ್ನನಾಗಿರಲು ಬಿಡುವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸದಾ ಮುಳುಗಿಕೊಂಡೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದು ನನ್ನ ರಕ್ತ, ಅಸ್ತಿ, ಮಾಂಸಗಳೂ ಸಹ ಡೋರಾಳನ್ನು ಕುರಿತಾದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪೂರಿತವಾಗಿದ್ದುವು. ಡೋರಾಳು ಈ ಲೋಕದವಳಲ್ಲ – ದೇವಲೋಕದವಳು. ಅವಳು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದವಳು, ಎಂಬ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಪ್ಪೆಂದು ಕೇವಲ ಸಂಶಯದಿಂದ ಚರ್ಚಿಸಿದವರೊಡನೆ ನಾನು ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಮಾಡಲು ತಯಾರಿದ್ದೆ.

ನನ್ನ ಅನುಭವಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಾರ್ಕಿಸ್ ಪೆಗಟಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು. ನನ್ನಂಥವರಿಗಲ್ಲದೆ ಇನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ತಾನೆ ಮಿ. ಸ್ಪೆನ್ಲೋರವರ ಮಗಳು ಪತ್ನಿಯಾಗಬಲ್ಲಳೆಂದು ಅವಳು (ನನ್ನನ್ನು ಕುರಿತು) ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡಳು. ಜತೆಯಲ್ಲೇ ಮಿ. ಸ್ಪೆನ್ಲೋರಂಥ ಸಂಬಂಧ ದೊರಕಬಹುದಾದುದಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು.

05 December 2014

ಕುದುರೆ ಕೆನೆಯುತಿದೆ ಕೇಳಿದಿರಾ!


ಕುದುರೆಮುಖದೆಡೆಗೆ – ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಥಮ `ಸಾಹಸ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ’, ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಪುಸ್ತಕ. ಅದು ಹೊಸತರಲ್ಲಿ (೧೯೬೮) ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ ನಾನು ತುಸು ಖಿನ್ನತೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಿರಬೇಕು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಆ ಸಾಹಸಯಾತ್ರೆ ಆಯೋಜಿತವಾದದ್ದು ಕೇವಲ ಬೆಂಗಳೂರು ಸರಕಾರೀ ಕಾಲೇಜಿನ (ಗ್ಯಾಸ್ ಕಾಲೇಜ್!) ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ. ನಾನೋ ಬೆಂಗಳೂರು ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಮಾತ್ರ. ಆದರೇನು, ಇಡಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಾಯಕತ್ವ, ನಿರ್ವಹಣೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯದಾಗಿತ್ತು (ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ವರಿಷ್ಠ – ಮೇಜರ್ ನಾರಾಯಣ ಸಿಂಗ್ ಇದ್ದರೂ). ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಐದಾರರ ಹರಯದಿಂದಲೂ ಇಂಥ ವಿಶೇಷ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಲಾಖೆಗೆ ಖರ್ಚು ತುಂಬಿ `ಅತಿಥಿ’ಯಾಗಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿತ್ತು. ಹಾಗೇ ಇದರ ಕೆಲವು ಆಯ್ಕಾ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಇನ್ನೂರು ಮುನ್ನೂರಕ್ಕೂ ಮಿಕ್ಕು ಉತ್ಸಾಹಿಗಳ ಮಹಾಪೂರವೇ ಬಂದಿತ್ತು. ಆಯ್ಕೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣಿನ ಜಾಲರಿ - ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಇಬ್ಲೂರು ರೇಂಜಿಗೆ (ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂದೂಕು ಚಲಾವಣೆಗಿದ್ದ ಅಭ್ಯಾಸ ಕಣ) ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡಿಗೆ; ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ಕಿಮೀ ಅಂತರ. ಮೊದಲ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಮೂವತ್ತರೊಳಗಿದ್ದೆ ನಾನು. (ಆರಿಸಿದ್ದು ನೂರು-ನೂರಿಪ್ಪತ್ತು ಮಂದಿಯನ್ನು.) ಎರಡನೇ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಗಡಿಯ ಎನ್ಸಿಸಿ ವಾರ್ಷಿಕ ಶಿಬಿರದ ನಡುವೆ ಬಂತು; ಸಾವನದುರ್ಗದ ಏಕಶಿಲಾ ಶಿಖರಾರೋಹಣ.