12 September 2014

ಪಿರಮಿಡ್ಡಿನ ಉಣ್ಣೆ ಕೋಟು ಕಳೆದು ತೇಕಡಿ

(ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು – ೨೮, ದಕ್ಷಿಣಾಪಥದಲ್ಲಿ... – ೫)

ಚಾಲಕ್ಕಾಯಂನಿಂದ ವಾಪಾಸು ಹೊರಟವರಿಗೆ ಮುಂದಿನ ಗುರಿ – ಕುಮಲಿ, ಬೇಗ ಸೇರುವ ತವಕ. ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ಲಪಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಳದಾರಿ ಹಿಡಿದೆವು. ಆದರೆ ಎರಡು ಕಿಮೀ ಹೋಗುವಾಗಲೇ ಮುಂದಿನ ಸುಮಾರು ೭೦-೮೦ ಕಿಮೀ ದೀರ್ಘ ದಾರಿಯ ದುಃಸ್ಥಿತಿಯ ಅಂದಾಜಾಗಿ ಪ್ಲಪಳ್ಳಿಗೇ ಮರಳಿದೆವು. ಮತ್ತೆ ಹಳೇ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ರಾಣ್ಣಿ. ಅಲ್ಲಿ ಹೋಟೆಲ್ ಊಟ. ಪಂಟಿ ಬಿರಿಯ (ಹೊಟ್ಟೆ ಒಡೆಯುವಷ್ಟು) ಉಂಡವರಿಗೆ ಕೂಡಲೇ ಉರಿಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ದಾರಿಗಿಳಿಯಲು ಮನಸ್ಸೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪೇಟೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದೇ ಸಿಕ್ಕ ರಬ್ಬರ್ ತೋಟದ ನೆರಳು ತುಸು ಸಮಾಧಾನಿಸಿತು. ಮಣಿಮಾಲಾದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಒಳದಾರಿಯೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೊಟ್ಟಾಯಂ ಮಧುರೆ ಹೆದ್ದಾರಿ ತಲಪಿದೆವು. ಮುಂದೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಘಟ್ಟ ದಾರಿ.

ಎಡಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತಾರ ಕಣಿವೆ. ಅದರ ಆಳಕ್ಕೂ ಎತ್ತರಕ್ಕು ವಿಸ್ತಾರಕ್ಕು ಜನ ಛಲದಲ್ಲೇ ಕೃಷಿ ರೂಢಿಸಿದಂತಿತ್ತು. ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಘಟ್ಟ ಏರುತ್ತಾ ದಿಗಂತವನ್ನೇ ಹಿಂತಳ್ಳಿದ, ಕೊಳ್ಳದ ಆಳವನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ಹಮ್ಮು ನಮ್ಮದು. ದಾರಿ ಬೆಟ್ಟ ಸಾಲಿನ ಮಗ್ಗಲು ಬದಲಿಸಿತು. ಈಗ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಬೋಳು ಗುಡ್ಡೆಗಳ ಸರದಿ. ಅವುಗಳ ನಡುವಣ ಓಟ ಲಕ್ಷ್ಯದ ಹೊರೆಯನ್ನಾಗಲೀ ಮಾರ್ಗಾಯಾಸವನ್ನಾಗಲೀ ಹೇರದೆ ಉಲ್ಲಾಸದಾಯಕವಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲೊಂದು ದೊಡ್ಡೂರು – ಪಿರಮಿಡ್.

09 September 2014

ಸ್ಟೀಯರ್ಫೋರ್ತನ ಮನೆ

ಅಧ್ಯಾ ಇಪ್ಪತ್ತು
[ಡೇವಿಡ್ ಕಾಪರ್ಫೀಲ್ಡ್‍ನ ಜೀವನ ವೃತ್ತಾಂತ ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳು, ಕಾದಂಬರಿ. ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿಕನ್ಸ್, ಕನ್ನಡ ಭಾವಾನುವಾದ ಎ.ಪಿ. ಸುಬ್ಬಯ್ಯ]
ವಿ-ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ಕಂತು
ಮರುದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಾನಂತರ ನಾವು ಸ್ಟೀಯರ್ಫೋರ್ತನ ಮನೆಗೆ ಜತೆಯಾಗಿ ಹೋದೆವು. ಅವನ ಮನೆಯಿದ್ದುದು ಹೈಗೇತಿನಲ್ಲಿ – ಒಂದು ಎತ್ತರದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ. ಆ ಮನೆಯ ಕೊಠಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದ್ದಾದರೆ ಲಂಡನ್ ನಗರದ ಬಹುಭಾಗವೆಲ್ಲ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾವು ಮನೆಯ ಜಗುಲಿಯನ್ನು ಹತ್ತುವಾಗಲೇ ಒಳಗಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ಬಹು ಗಂಭೀರ ಮುಖಮುದ್ರೆಯ ಸ್ತ್ರೀ ನಮ್ಮೆದುರು ಬಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ತಾಯಿಯೆಂದನ್ನುತ್ತಾ ಸ್ಟೀಯರ್ಫೋರ್ತನು ಅವಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟನು. ತಾಯಿ ಪ್ರಾಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಹುರೂಪವತಿಯಾಗಿದ್ದಿರಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟು ಲಕ್ಷಣವಾಗಿ ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಮಗನನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮನ್ನು ಮನೆಯ ಮುಖ್ಯ ಬೈಠಖಾನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು.

ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಊಟವಾದನಂತರ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬೈಠಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಾತಾಡುತ್ತಲೂ ಪಗಡೆಯಾಟವಾಡುತ್ತಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆದೆವು. ಸ್ಟೀಯರ್ಫೋರ್ತನ ತಾಯಿ ಮಿಸ್ ಡಾರ್ಟಲ್ ಎಂಬವಳನ್ನು ಅವಳ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಸಾಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮಿಸ್ ಡಾರ್ಟಲಳು ನಮ್ಮ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಆಟಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಿದಳು. ಅವಳು ಸ್ಟೀಯರ್ಫೋರ್ತನಿಗಿಂತ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಕ್ಕವಳಾಗಿ ತೋರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಆದರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕೃಶದೇಹಿಯಾಗಿದ್ದುದರಿಂದಲೂ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಲವಾದ ಒಂದು ಹಳೆಗಾಯದ ಗುರುತಿನಿಂದಲೂ ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಗಮನವಿಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಿತೇ ಹೊರತು, ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗಾಯ ಕೆನ್ನೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಕೆಳತುಟಿಯವರೆಗೆ ಇಳಿದಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಪಗಡೆ ಆಟದ ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ನನ್ನ ದೇಶ ಸಂಚಾರವನ್ನು ಕುರಿತಾಗಿಯೂ ಮತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾನು ಸಫೊಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗುವುದಾಗಿಯೂ ಯಾರ್ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪೆಗಟಿ, ಹೇಮ್ ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ನೋಡಿ ಬರುವುದಾಗಿಯೂ ತಿಳಿಸಿದೆನು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸ್ಟೀಯರ್ಫೋರ್ತನು “ಪೆಗಟಿ: ಅಂದರೆ ಆ ಒರಟು ಮನುಷ್ಯ ತಾನೆ? ಹೇಮ್ ಅಂದರೆ ಮಗನಷ್ಟೇ?” ಎಂದಂದನು. ಆಗ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಮಿ. ಪೆಗಟಿಯ ಮತ್ತೂ ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲವರ ಗುಣ, ನಡತೆಗಳನ್ನು ವರ್ಣನೆ ಮಾಡಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದೆನು. ಪೆಗಟಿಯ ದಯಾಳುತನ, ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಬುದ್ಧಿ, ದೀನ ಅನಾಥರ ಕುರಿತಾದ ಕರುಣೆ ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ವರ್ಣಿಸಿ ಜನರ ಗುಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಒಡನಾಟದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವೆಂದಂದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಸ್ಟೀಯರ್ಫೋರ್ತನು ಸಹ ಅವರೊಡನೆ ಒಡನಾಡಿ ನೋಡಿದರೆ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಕುರಿತು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುವುದು ಖಂಡಿತವೆಂದೂ ಹೇಳಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಸ್ಟೀಯರ್ಫೋರ್ತನು ಉತ್ಸಾಹಭರಿತನಾಗಿ –
“ಹಾಗಾದ್ರೆ ನೋಡೋಣ – ನಿನ್ನ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಾಗಿರಲಾರದೆಂದು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ. ಆ ನಮೂನೆಯ ಜನರನ್ನು ನೋಡಿದ ಹಾಗಾಯಿತು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಜತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಾಗೂ ಆಯಿತು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

05 September 2014

ಚಕ್ರೇಶ್ವರ ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

(ಮೊದಲ ಭಾಗ)

ಯಾಂತ್ರಿಕತೆ ಇಲ್ಲದ ವ್ಯಾಯಾಮ ಮತ್ತು ಔಪಚಾರಿಕತೆಗೆ ನಿಲುಕದ ಊರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ನಾವು (ದೇವಕಿ ಸಮೇತನಾಗಿ) ಕೆಲವು ಕಾಲ ಸಂಜೆ ನಡಿಗೆಗೆ ತೊಡಗಿದ್ದೆವು. (ನೋಡಿ: ನಡೆದು ನೋಡಿ ಮಂಗಳೂರು ನರಕ) ದಿನಕ್ಕೊಂದು ದಾರಿ, ದಿಕ್ಕು; ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ಸುತ್ತು. ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಹನ ಸಮ್ಮರ್ದದಿಂದಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿಷಾದಕರವಾಗಿ ನಗರಾಡಳಿತದಿಂದಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಿರಸ್ಕೃತನಾದವ ಪಾದಚಾರಿ. ಇಲ್ಲದ ಪುಟ್ಟಪಥ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಕೊಳಚೆ ಪಾದ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ರಿಕ್ಷಾಕಾರನಿಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ವಾಹನಗಳಿಂದ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಭಿಷಿಕ್ತರೇ ಆಗಿ ನಾವು ವಿಭಿನ್ನ ಪಾಡುಪಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಮತ್ತೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ನನ್ನ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಿದ ಬೀಸು ನಡೆಗೂ (ನನಗಿಂತ ಆರೇಳಿಂಚು ತಗ್ಗಿನ) ದೇವಕಿಯ ಪಾದಗತಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯೂ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಂಬಳ ರಸ್ತೆಯ ಕೇಟರಿಂಗ್ ಮೆನೆಜಿಸರು (ಆನಂದ ಕೇಟರರ್ಸ್) ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಕಂಡು ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾಗಿ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದ್ದೂ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಇಪ್ಪತ್ತಡಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ “ರಾಯ್ರೇ ಹೆಂಡತಿ ಬಿಟ್ಟೋಡುದಾ?” ದೇವಕಿಯನ್ನು ಮುಂದೆ ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಾಗ “ಓ ಬಚ್ಚಿತಾ? ಪಾಪ” ಎರಡೂ ಬೇಡವೆಂದು ಜತೆಯಲ್ಲೇ ಹೋಗುವಾಗಲೂ
“ಅಕೊಳಿ, ಅಮ್ಮ ಓಡ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ, ನಿಧಾನಾ” ಇತ್ಯಾದಿ. (ಅಪ್ಪ, ಮಗ ಸೇರಿ ಹೊತ್ತ ಕತ್ತೆಯದೇ ಕಥೆ!) ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ದಕ್ಕಿದ್ದು ಜಂಟಿ ಸೈಕಲ್ಲು.

02 September 2014

ಲಕ್ಷ್ಯವಿಟ್ಟು ನೋಡಿದಾಗ ಹೊಸ ವಿಷಯವೊಂದನ್ನು ತಿಳಿದೆನು

ಅಧ್ಯಾ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು
[ಡೇವಿಡ್ ಕಾಪರ್ಫೀಲ್ಡ್‍ನ ಜೀವನ ವೃತ್ತಾಂತ ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳು, ಕಾದಂಬರಿ. ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿಕನ್ಸ್, ಕನ್ನಡ ಭಾವಾನುವಾದ ಎ.ಪಿ. ಸುಬ್ಬಯ್ಯ]
ವಿ-ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಕಂತು
ಈ ತೆರನಾಗಿ ನಾನು ನನ್ನ ಹದಿನೇಳನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟೆನು.
ಶಾಲೆಯನ್ನೂ ಡಾಕ್ಟರ್ ಸ್ಟ್ರಾಂಗರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡಲು ನನಗೆ ದುಃಖವಾಯಿತೋ ಆಗಲಿಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚೈಸಲಾಗದಿದ್ದ ಸಂಗತಿ. ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ಪ್ರಪಂಚವೇ ಆಗಿದ್ದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದೆ. ಡಾ. ಸ್ಟ್ರಾಂಗರ ನಂಬಿಕೆ ವಿಶ್ವಾಸಗಳಿಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗಿ ಅವರ ಆತ್ಮೀಯನೇ ಆಗಿದ್ದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದೆಂದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿ ನಿಜವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಕ್ಕು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವ ಸಹಸ್ರಾರು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಹಕ್ಕು, ಶಕ್ತಿ, ಅವಕಾಶಗಳು ನನ್ನೆದುರಿಗೆ – ನನ್ನದಾಗಿ – ಕಾದು ನಿಂತಿರುವಾಗ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಬಿಡುವುದು ದುಃಖಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸಂತೋಷಕರ ಆಗಿತ್ತು. ನಾನಿನ್ನು ಯಾವ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು, ನನ್ನ ಗುರಿಯೇನು, ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಆಗಲೇ ನಿಶ್ಚೈಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದವನೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ತಾರುಣ್ಯ ಮತ್ತೂ ಸದ್ಯವೇ ವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಹೊಸ ಹುರುಪಿನ ಕಾರಣವಾಗಿ, ನಾನು ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನು, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಪೂರೈಸಬಲ್ಲೆನೆಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲೇ ಆದರೂ – ನೆಲ, ಜಲ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಪಯಣ ಬೆಳೆಸಿ – ಯಾವ ತರದ ಮಹತ್ವದ ಸಾಹಸ, ಶೋಧನೆ, ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಪ್ರವರ್ತಿಸಲೂ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೂ ಅಂಥ ಯಾವ ಕೆಲಸಗಳಿಗಾದರೂ ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತನೂ ಯೋಗ್ಯನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆಂದು ನಂಬಿದ್ದೆನು. ಅತ್ತೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ಸ್ವತಂತ್ರ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ದೇಶ ಸಂಚಾರ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಇತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಒಂದು ತಿಂಗಳೋ ಅಥವಾ ಮೂರು ವಾರಗಳಷ್ಟು ಕಾಲದಲ್ಲೋ ಲಂಡನ್ ನಗರದಲ್ಲೂ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಇತರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲೂ ತಿರುಗಿ ಬರಬೇಕೆಂದು ನಮ್ಮ ಅತ್ತೆ ಮತ್ತೂ ಮಿ. ಡಿಕ್ಕರು ಏರ್ಪಡಿಸಿದರು. ಈ ಪ್ರವಾಸ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೆಲ್ಲ ತಿರುಗಿದಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವದ್ದೆಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯಬಿದ್ದ ಹಣ, ಕೈ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ, ಮತ್ತಿತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅತ್ತೆ ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟಳು. ಅಲ್ಲದೆ ನನ್ನನ್ನು ಕುರಿತು –
“ನಿನ್ನ ತಂದೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸದ್ಗುಣಗಳಿದ್ದುವು. ಆದರೆ ಆ ಗುಣಗಳು ಅವನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಉಪಕಾರ ಗೈಯ್ಯಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಅನಿಶ್ಚಿತ ವ್ಯವಹಾರ ಧೋರಣೇ ಮತ್ತೂ ಆಲಸ್ಯ ಅವನನ್ನು ಅಂಥ ಕಷ್ಟ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದವು. ನೀನು ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರು. ನಿನ್ನ ನಡೆನುಡಿಗಳು ಉತ್ತಮತರದ್ದಾಗಿರಲಿ. ನಿನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ಕಾದುಕೊಂಡಿರು. ನಿನ್ನನ್ನು ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇತರರು ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಎಡೆ ಕೊಡು. ಅನ್ಯಥಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಇತರರು ಉಪಯೋಗಿಸದಂತೆ ಜಾಗ್ರತನಾಗಿರು” ಎಂದು ಬುದ್ಧಿವಾದಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ನನ್ನನ್ನು ಹರಸಿ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಳು.

30 August 2014

ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮರುಭೂಮಿಯ ಬೆಳಕು

ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಹಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಮಿಂದು, ಕಡಲ ನೀಲಿಮೆಗೆ ಸೋತ ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಬಹು ಮಂದಿಗೆ ಶ್ವೇತ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಮೋಹ - ಹಿಮಾಲಯದ ದರ್ಶನ, ಕಾಡಿದಷ್ಟು ಕಂದು ಬಣ್ಣ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸಿದ್ದಿಲ್ಲ. ರಾಜಸ್ತಾನ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಸುಲಭ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ರಣಗುಡುವ ಬಿಸಿಲು, ಏಕತಾನತೆಯ ಮರಳನ್ನೇನು ನೋಡುವುದು ಎಂದು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕುವವರಿಗೇನೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೋಡುವ ಕಣ್ಣು, ಅನುಭವಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಸತ್ಯಗಳು ಅತಿ ಚಳಿಯ ಹಿಮಾಲಯದಷ್ಟೇ ಅತಿ ಉರಿಯ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವೈವಿಧ್ಯಗಳು, ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರಗಳು ಈ ರಾಜಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಇವೆ. ಇವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಯೇ ಮಿತ್ರ ಮನೋಹರ ಉಪಾಧ್ಯರ ಕುಟುಂಬ ರಾಜಸ್ತಾನ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಸಿದ್ಧ ತಿನಿಸಿನಂಥಾ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಟೂರನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಗಟ್ಟಿ ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಮನವಿಟ್ಟು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಹಜವಾಗಿ ಅದು ಕಥನಕ್ಕಿಳಿದಾಗ ಗಂಟೆ ಕಿಮೀಗಳ ಪಟ್ಟಿ, ತಿಂಡಿತೀರ್ಥಗಳ ಯಾದಿ, ಸ್ವಂತ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳ ಒಣ ವರದಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಓದಿನ ಸುಖಕ್ಕೆ, ಅನುಸರಣೀಯ ಉತ್ಸಾಹಿಗಳ ಸಖ್ಯಕ್ಕೆ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಸಾಹಿತ್ಯವಾಗಿಯೇ ಬಂದಿದೆ.